Apr'16 tot Nov'17

Apr'16 tot nov'17

Zondag 26 nov 2017: Slechte dagen zijn niet leuk maar die zal iedereen wel eens hebben.

Vandaag stond er de cross in Genk op het programma.  Bij de scholieren stond Bo Paps aan de start. Daar ze halfweg de veldloop altijd een dipje heeft hadden we haar opgedragen om in de eerste rond een beetje over te houden. We schrokken dus even toen we haar vooraan zagen lopen op de eerste klim. Gelukkig liet ze haar daarna dadelijk terug zakken.  De eerste ronde liep voortreffelijk. Daarna volgde haar traditioneel dipje maar ditmaal kon ze naar het einde toe haar wel herpakken en sprintte naar een mooie 7de plaats

Als laatste cross stonden deze van de senioren op het programma. Met Mo Laaraj mikte we op het podium. Maar al van bij de start zagen we dat het zijn dagje niet zou zijn. De mannen waar hij de voorbije veldlopen bijzat vlogen van hem weg. Constant liep hij achter de feiten aan.  Tja, ook die wedstrijden horen er als jonge gast bij. Noem het maar groeipijnen. Ver moest er niet gezocht worden naar de reden van deze off-day. Daar er vorige week geen cross opstond namen we het ervan om een klein trainingskampje van 10 dagen in te lassen.  Blijkbaar was dit nog niet verteert waardoor de benen dik aanvoelde. Maar ook de stress zal wel een rol gespeeld hebben. Vandaag moest ik hem niet bij zijn thuis gaan uithalen. Zijn moeder zou hem brengen. Ze wilde hem eens zien lopen.  Voor haar wilde hij goed lopen. Dit zorgde voor wat extra druk. Maar Mo, uitstel is geen afstel. 

Zondag 12 nov 2017: Nog veel te leren

Na de goede wedstrijd in Tongeren stonden Mo, Hendrik en Bo vandaag aan de start van de veldloop in Neerpelt. Voor Bo die eerstejaars schollier ligt op training de focus vooral op snelheid. Dit zorgt er voor dat ze in de 2de helft van de cross door gebrek aan afstandstrainingen telkens een serieuze terugval kent. Maar ze vecht steeds hard om toch elke keer haar grenzen te verleggen.

Mo daarentegen stond vol vertrouwen aan de start. In Tongeren liet hij na een moeilijke zomer zien dat het harde werk stilaan begint te lonen. En vandaag wilde hij dit graag nogmaals bevestigen. Al zeer snel scheidde er 2 lopers zich af van de rest van het peloton. Hier achter nam Mo dadelijk het initiatief. Onder zijn beukwerk vormde zich een groepje van 4 welke zouden strijden voor de 3de plaats. 3 ronden lang bleef Mo sleuren zonder nadenken terwijl op voorhand was afgesproken om even de kat uit de boom te kijken en pas in de laatste 2 ronden toe te slaan. Hij voelde zich sterk maar kreeg plots te kampen met krampen. Weg podium. Toen ik achteraf vroeg waarom hij op een parcour dat niet het zijne was toch zolang het kopwerk bleef doen was zijn antwoord: “als ik beter wil worden moet ik ook mijn grenzen verleggen. Dan moet ik maar durven afzien.”

Misschien een goede ingesteldheid maar met een beetje wedstrijdtactiek zou hij nu niet met lege handen naar huis moeten.

In dit groepje van 4 liep ook Hendrik vanden berk. Hendrik liep een mooie en slimme wedstrijd welke resulteerde in een 4de plaats.

Zondag 5 nov 2017: Veldloop Tongeren: Pech houdt Mo van eerste overwinning.

Van bij de start zonderde zich 4 lopers af van de rest van het peloton. De eerste 4 ronden hielden Hendrik Vanden Berk en Wouter Simons afwisselend het tempo in dit groepje hoog terwijl Mo Laaraj vanuit 3de positie alles zeer attentvol gadesloeg. Maar met nog 2 ronden voor de boeg schoof Mo naar voren. Hij voelde zich super en probeerde weg te geraken. Mo nam 15-20m maar Hendrik en Wouter legde zich niet zomaar neer. Ze stribbelde hard tegen. Maar dichterbij komen lukte niet. Mo hield het tempo hoog. Op 300m van het einde gooide Wouter er nog een alles of niets offensief tegen aan. Hij plaatste een versnelling. Hierdoor verraste hij Mo. Wilde zelfs de leiding terug nemen. Mo schrok, maar reageerde dadelijk. Achteraf zou hij zeggen: “Ik had nog wat over gehouden voor de laatste 100m.” Mo nam terug de leiding maar toen sloeg het noodlot toe. In de laatste bocht op 50m van de finish gleed hij weg. Zwaar ontgoocheld bleef hij even liggen op de grond. Hierdoor gaf hij ook de 2de plaats uit handen. Toen hij als 3de over de meet liep zag je de ontgoocheling op zijn gezicht. Maar op de terugweg naar huis was Mo al weer bezig met nieuwe plannen.  

Merci Mo, Wouter en Hendrik voor deze knappe wedstrijd. Het was voor de toeschouwers genieten van het startschot tot de finish.

Zondag 8 okt 2017: Dwars door Hasselt: Punk Runners & Punk Joggers

Net als elk jaar stonden er enkele Punk Runners en Punk Joggers aan de start. Voor de joggers is het elk jaar een hoogdag waar al maanden naar uitgekeken wordt. Er wordt zelfs 14 dagen voor de wedstrijd een parcoursverkenning gedaan. En na de wedstrijd gaan we met zijn allen (37personen) gezellig deze dag afsluiten met een etentje. En dan wordt er duchtig gediscussieerd over hun wedstrijd.

Naast de joggers stonden er ook enkele competitielopers aan de start. Zo startte Mo Laaraj en Bo Paps op de 5km.Voor Mo was dit normaal niet gepland. Daar hij pas 4 weken geleden na 14 dagen rust (op vakantie in Marokko) was beginnen te trainen hadden we besloten om als training deel te nemen aan de 15km. De bedoeling was om er te starten aan 17km/u. Maar begin van de week  kwam hij plots af “trainer mag ik niet deelnemen aan de 5km?” 

“Geen probleem, maar hou er dan wel rekening mee dat uw conditie nog verre van goed zal zijn.” Vertelde ik hem.  En vlak voor de start verwittigde ik hem nog eens en vroeg om behouden te starten en pas de gas open te draaien als hij terug de stad inliep.

Mo had goed geluisterd naar mijn raad. Na 1km kwam hij pas als 5-6de door. Gedurende 3km bleef hij op deze plaats lopen tot hij de demerstraat waar ik stond te supporteren inliep. Nu riep ik “Mo, vanaf nu mag je gaan”. Plaats na plaats schoof hij op maar de eerste plaats was te ver weg. Hij moest tevreden zijn met zilver.

Ook Bo liep een mooie wedstrijd. De hele zomer lag haar focus op snelheid. Om tijdens de winter in de crossen haar mannetje te staan besloten we de laatste weken enkele 5km’s in te lassen. Zo ook in Hasselt. Spijtig genoeg moest ze content zijn met de meest ondankbare plaats. Ze viel als 4e net naast het podium.

Daarna was het de beurt aan Hendrik Vandeberk. Hij verdedigde de kleuren van het team op de 10km. Hendrik liep na vele blessures die hem deze zomer teisterde naar een mooie 3de plaats. Een mooie opsteker, ideaal met het ook op de komende veldlopen. 

Als laatste wedstrijd stond de 15km gepland. Na de mooie marathon van Michiel Vanholst hoopte hij om op het podium te staan. Voor de wedstrijd wisten we wel dat het niet makkelijk zou zijn maar hij zou zolang mogelijk meegaan met de kopgroep. Maar  in zijn enthousiasme liep hij zijn eigen voorbij. Motor opgeblazen en dan maar gewoon als 8ste op tempo uitgelopen.  Vlak hierachter liep Mo als 10de over de meet. Zoals hierboven reeds gemeld “gestart als training aan tempo rond 17km/u, de laatste 5km even de gas opendraaien.”

Zaterdag 9 sept 2017: Tweeloop Alken

Elk jaar staat er in september in Alken een tweeloop op het programma. Ook dit jaar namen we deze wedstrijd op in het trainingsschema.  Normaal zouden we er met 3 teams aan de start staan maar door opstandigheden (Jelle had last van zijn rug en Mo was belet) viel er een team weg. 

Tim Stessens vormde een team samen met Michiel Vanholst. Voor Tim zou deze wedstrijd speciaal zijn. Het zou nl zijn laatste wedstrijd zijn na een mooie carrière.  Het andere team bestond uit Bo Paps en haar papa Nico.

Michiel die als startloper liep miste zijn start compleet.  Hij probeerde zijn onoplettendheid van de start te compenseren maar door te forceren viel hij ook nog eens in een scherpe bocht. Maar hij vocht terug en Tim kon als 4de de stok aannemen om aan zijn 1000m te beginnen. Tim schoof door naar de 2de plaats. De rest van de race konden Michiel en Tim deze plaats vasthouden. Toen het eindsignaal klonk hadden ze 18km740 op de teller staan.

Bo was net als Michiel de startloper. In tegenstelling tot Michiel was zijn wel goed weg. Bo liep net als haar papa Nico die we als chineese vrijwilliger hadden laten meelopen een mooie wedstrijd. Nico vloekte wel geregeld onderweg: “waarom heb ik mij toch laten ompraten om mee te doen? Ik ben stikkapot”. Maar hij wilde zeker niet onderdoen voor zijn dochter. Op het einde hadden zij 15km325m gelopen.

Zondag 3 sept 2017: Hendrik werkt aan zijn comeback

Na weken in de lappenmand is ook onze Lommelaar Hendrik Vanden Berk bezig aan zijn comeback. Gestaag bouwt hij deze wedstrijden op. De eerste wedstrijd was een 5km. Deze liep hij 2 weken geleden in een triathlon. Hij vormde er met 2 makkers een ploeg. Hendrik stond in voor het loopgedeelte terwijl zijn makkers het fietsen en zwemmen voor hun rekening namen. Vandaag volgde dan een volgend stapje, nl een 12km in Hamont (12km). Hij startte met als doel een mooi tempo aan te nemen welke hij volgende week op de halve marathon kan volhouden.  Dan gaat hij weer deelnemen aan een triotriatlon in Almere. Dan zal hij er een halve marathon voor zijn rekening nemen. 

Hendrik kon de wedstrijd in Hamont afsluiten met een mooie 2de plaats. 

Zaterdag 2 sept 2017: Zware weken eisen hun tol 

Vandaag plots een sms van Michiel Vanholst.  “Ik ga een wedstrijd lopen”.

Michiel in volle voorbereiding voor de marathon van Berlijn zocht wat afleiding. De laatste weken waren zeer zwaar met lange duurlopen tot 30km. Een wedstrijd als tussendoortje zou  in deze zware weken dus ideaal zijn om de zinnen te verzetten.

Dus reed Michiel vandaag richting Bilzen om er deel te nemen aan de Oversteekrun. De wedstrijd verliep zeer goed. Michiel ging ondanks de vele km’s die hij deze week reeds in de benen had gezwin mee met Steven Heemskerk. Maar na 6km was het vat toch stilaan leeg. Van dan concentreerde hij zich op het vasthouden van de 2de plaats.

Na de wedstrijd kreeg ik een sms van een opgewekte Michiel. De 2de plaats was een goede opsteker. Hij recupereert goed, stilaan komt de goede conditie eraan. Nu nog 3 weken verder werken, hopelijk rendeert het harde werken.

Zondag 20 aug 2017: Stratenloop Gotem

Vandaag was het de beurt aan de 2 jongste van het team om hun beste beentje voor te zetten. Bo Paps zou dit maal weer deelnemen aan een 5km terwijl Mo Laaraj een uitnodiging gekregen had voor de speedrun. Voor hem zou het de eerste echte test van het seizoen zijn. Wat zou hij kunnen tussen de toppers? 

Bo Paps kwam als eerste in actie. Na het eerste rondje van 1km zagen we dat ze goed gestart was. Ze kwam al puffend als eerste dame door. Hierna begon ze aan een grotere ronde. Ze verloor nog enkele plaatsjes, had het even moeilijk maar haar eerste plaats bij de vrouwen kwam hierin niet meer in gevaar. 

Kort hierna was het de beurt aan Mo. 3 rondjes van 1 km waarin er constant bergop en bergaf gelopen diende te worden. Het parcour was dus niet ideaal voor Mo maar hij liet zich niet kennen. Hij startte goed. De groep viel in 2 stukken. Een 6-tal liep weg.  Mo nam even de kop in de 2de groep en probeerde het gat klein te houden maar moest dit snel bekopen. Van dan was het vechten voor zijn 12de plaats. Dit lukte, week na week zie je dat het beter en beter gaat. 1.5jaar met allerlei problemen, alle achterstand is nu weggewerkt. Nu nog een goede winter en dan kunnen we stilaan terug beginnen dromen over nieuwe records, nieuwe besttijden.

Zondag 20 aug 2017: Hoe ouder,hoe zotter

Geregeld spreken we met mijn oud trainingsmakker af. Meestal komen we dan eens samen in 1 of ander restaurant, doen een groepswandeling, gaan Daan & Monica die in Londen wonen en werken bezoeken of gaan samen een weekje rondtrekken in Schotland. 

2 maanden geleden plots een bericht van Daan Thuwis in de Whatsapp groep. "Mannen, in aug ben ik nog eens in België. Misschien kunnen we als oud lopers eens zot doen en deelnemen aan een wedstrijdje?" 

Zulke domme ideeën kunnen alleen maar van Daan komen. En wat doen wij dan? Als kiekens zeggen wij JA. Alleen Wim, de platte, die was slimmer. “Zotten! Ik heb al sinds 2009 niet meer gelopen. Ik doe niet mee, maar zal wel komen kijken om eens goed met jullie te lachen.”

Vandaag was het zover. Voor de start klonk er gevloek. “Thuwis, wat doe je ons toch aan met die domme ideeën”. Ieder van ons zat met twijfels. Gaat het lukken om een 10km fatsoenlijk uit te lopen? Van trainen was de laatste jaren weinig in huis gekomen. Daan en Wilfried proberen om 1x in de week nog eens te gaan lopen terwijl ikzelf het moet stellen met enkel een maandagduurloop met de Punkrunners die dan ook nog geregeld wegvalt door fractievergadering & gemeenteraad. En op dinsdag & donderdag loop ik soms stukjes mee op de piste als ik zie dat Mo en Michiel het op het einde van hun training moeilijk hebben. Dan loop ik bv de laatste 400m mee als ze 1000-den doen, of zal de laatste 200m meespurten. Maar meestal ben ik toch wat aan de luie kant en blijf ik gewoon met mijn chrono aan de kant staan roepen. De tijden dat ik meer dan 300km/week trainde liggen dus ver achter mij.

Voor de start nog vlug een afspraak gemaakt. “De laatste tracteert”. Dadelijk riep Wilfried: “mannen, dat is niet eerlijk. Verdoeme, ik ga het aan mijn rekker hebben” Toen klonk het startschot. Ik ging dadelijk mee met de kopgroep. We waren nog maar 400m weg toen plots Daan en Wilfried riepen: hoi Punker, hierin. Ik keek om en zag dat de eerste 10 lopers even fout zaten. Gelukkig was dit foutje vlug rechtgezet. Alles liep daarna voortreffelijk. Met 5 lopers liepen we voor plaats 3. Ik voelde mij goed tot plots die verdoemde klim. Mijn gebrekkige conditie, mijn 12kg extra gewicht werkte nu tegen. Er viel een gaatje en ik moest de ander 4 lopers laten gaan. Ik hield daarna de 8ste plaats vast tot het einde. 2 min na mij liep Daan over de finish. Hij perste er op het einde zelfs nog een spurtje uit. De uitslover!!! En ook Wilfried deed het voortreffelijk. Met zijn 42min op dit zwaar parcour kon ook hij zeer tevreden zijn.

Na de wedstrijd reden we naar de 24u van Zolder. We gingen er verder sporten maar dit maal wel enkel passief.  Met een goede pint in de hand werden er nieuwe plannen gesmeed. Volgend jaar trouwt Daan. Zijn toekomstige vrouw Monica is afkomstig van Polen. We zullen dus een trouw gaan vieren in het buitenland. Misschien dat we dan een alternatieve biermijl gaan lopen. Alternatief? Ja het bier vervangen we door Vodka.

Maandag 14 aug 2017: Stratenloop Kozen

Gisteren stond er in Kozen een wedstrijd van de Haspengouw challenge op het programma. Vorig jaar had Michiel Vanholst deze wedstrijd gewonnen maar hij had dit weekend een tripje met de fiets gepland en zou dus zijn titel niet kunnen verdedigen. Maar met Mo Laaraj hadden we een andere atleet die zou proberen om de overwinning in ons team te houden.

In Kozen aangekomen deden we eerst een gezamenlijk verkenning van het parkoer. Het zag er leuk uit. Een mooi, afwisselend parkoer van 4 rondjes van 2.4km met 2 klimmetjes erin. De eerste klim volgde al na 200m. Mo zou zich kalm houden tot na deze klim. Eens boven trok hij goed door en al dadelijk had hij enkele meters voorsprong. Dit was het signaal om van dan af maar door te duwen en de wedstrijd solo af te malen. Deze overwinning was een mooie opsteker na maanden in een dipje gezeten te hebben. Stilaan groeit hij terug naar zijn oud niveau en zijn de blessures ( 4 maanden uit door bloedklonter in lichaam, dubbele polsbreuk, oververmoeidheid door te willen forceren na blessures, …) vergeten.

Met deze opsteker kunnen we met een goed gevoel het winterseizoen tegemoet gaan. Dit zal vooral in het teken staan naar opbouw richting volgend pisteseizoen.

Maandag 7 aug 2017: kattenbosjogging

Elke maandag staat er een groepstraining op het programma. Dan stippelt 1 van de atleten een rond uit voor de lange duurloop en zorgt hij achteraf voor eten. Vandaag was Michiel aan de beurt maar blijkbaar waarderen sommige zijn kookkunsten niet (hahaha…) en kozen enkel atleten om te gaan lopen op de kattenbosjogging in Lommel.

Terwijl wij aan het genieten waren van onze pizza kregen we een berichtje van Hendrik Vandenberk: “ik heb de 12km gewonnen en de oude “Tim Stessens” was eerste op de 9km”

Zaterdag 5 aug 2017: Van stratenloop naar de Piste

Vandaag was het de beurt aan Mo Laaraj en Bo Paps om de teamkleuren te verdedigen. Mo zou dit doen op de stratenloop in Gelrode terwijl Bo in Lommel zou deelnemen aan een pistewedstrijd.

Als ik niet treuzelde zou ik beide kunnen aanmoedigen. Reeds om 15u pikte ik Mo op bij zijn thuis om er richting Gelrode te rijden. Hier aangekomen deden we eerst een verkenning van het parcour. Een mooi golvend rondje van 2km welke Mo 6x mocht lopen. Ik posteerde mij halverwege dit rondje, net bovenop een heuveltje en zag dat na 1km zich een kopgroepje van 5 lopers afgescheiden had. Mo liep verstandig en hield zich rustig middenin dit groepje. Met zijn zware training van donderdag nog in zijn benen had ik hem op het hart gedrukt zich de eerste helft van de wedstrijd zeer kalm te houden. Na 3km had de latere winnaar Jonas Roels al een eerste keer aan de boom geschud. Het gevolg was dat dit groepje herleid was tot een duo. Mo volgde goed. Zo ging het tot in de voorlaatste ronde. Op het klimmetje gaf hij enkele meters toe. Hij wilde nog wel, vocht voor wat hij waard was maar het melkzuur van de 200-den die hij nog op donderdag gedaan had speelde op. Het gat groeide geleidelijk tot 24sec aan de finish. Maar zijn 2de plaats kwam nooit in het gedrang. Na de wedstrijd was het net alsof de organisatie wist dat we weinig tijd hadden. De eerste 3 kregen dadelijk hun prijs. Vlug nog even loslopen en dan de auto in richting Lommel.

Hier zou Bo deelnemen aan de 600m. Een afstand die haar zeer goed moest liggen. De laatste maanden hebben we fel geconcentreerd op haar snelheid. De afstand werd een beetje verwaarloost. Dat zag je ook goed op haar laatste piste wedstrijden. Tot 800m ging het steeds goed maar als het langer was viel ze stil. Maar vandaag moest ze maar 1.5 ronde. We verwachtte er dus veel van.

Op de 600m zouden alle vrouwen samen starten. Bo zou als cadet de jongste van de hoop zijn maar al van bij de start zag je dat ze niet gekomen was om haar zomaar te laten doen. Ze nam dadelijk de kop zoals opgedragen. Hierna liet ze haar een plaatsje afzakken. Ideaal om alles in het oog te houden. Deze plaats hield ze vast. Met nog 250m te gaan probeerde de koploopster te versnellen. Bo beet op haar tanden en ging mee. Nog 150m, dit was het  punt om te versnellen. Ze nam de leiding, en gaf deze niet meer af. De klok stopte op 1min42.89. Een verbetering van maar liefst 5sec. 

Zondag 30 juli 2017: Berggeit Jelle

TRAIL DES COLOMBES

Door bouwperikelen stonden de loopbezigheden van Jelle het voorbije jaar op een laag pitje. Geregeld moesten de trainingen eraan geloven, trainingen op de piste werden verwaarloosd. Maar het harde werken loopt nu stilaan naar zijn einde. Nog enkele kleine projecten en Jelle kan er weer helemaal invliegen.

En hoe beter deze nieuwe periode aanvatten als met een wedstrijd. Zondag besloot hij op vakantie deel te nemen aan een trail in Frankrijk. Dadelijk 25km waarin er maar liefst 800m geklommen moest worden. Met weinig trainingen in zijn benen was dit geen sinecure maar Jelle stond zijn mannetje en liep als 2de over de finish.

Zondag 30 juli 2017: Afscheid van Tim Stessens

Toen ik startte met Punk Running was Tim een van de eerste atleten die ik contacteerde om bij het team te komen. Ik had geregeld tegen Tim mogen strijden en wist dus welk vlees ik in huis haalde. Reeds van het begin vertelde Tim dat hij eens veteraan hij zou stoppen. Ik lag hier niet wakker van. Steeds dacht ik: “Dat is nog lang,Tim zal binnen enkele jaren wel bijdraaien” maar 2 maanden geleden toen hij zijn eerste masternr kreeg was het definitief. Op een gezamenlijke maandagtraining vertelde Tim dat hij eind augustus er definitief een punt achter zet. Dit was toch even slikken. 1 van de steunpalen van de groep zal ons na 7 geweldige jaren verlaten. Punk Running zal zonder Tim niet meer hetzelfde zijn.

Niet dat je hem niet meer zal zien op wedstrijden. Nee, hij zal nog wel eens een jogging meelopen maar dan meer als recreant. Als master moet niets meer. Geen druk, trainen zal hij alleen doen als hij er zin in heeft. Hij zal ook meer tijd kunnen vrijmaken voor zijn andere grote liefde nl vissen. Dus loop je langs het kanaal of langs vijvers. Kijk dan goed, misschien is het Tim die er zit. Vergeet dan zeker geen goeiedag te zeggen aan deze vriendelijke spontane gast.

Bosloop Tessenderlo

Misschien de laatste wedstrijd van Tim waar ik kan over schrijven. Tim startte er op de 8.4 km. In mogelijk zijn laatste wedstrijd haalde hij toch nog een podiumplaats binnen. Tim finishte er als 3de.

Zondag 23 juli 2017: Waarom niet eens iets nieuws uitproberen?

Al jaren ga ik naar de Nacht van de atletiek kijken. Zelfs toen het vroeger nog in Hechtel georganiseerd werd stond ik steevast langs de kant te supporteren. Zo ook gisteren. Maar daar waar voor mij deze wedstrijd uitblonk in gezelligheid, in enthousiasme viel het mij gisteren toch een beetje tegen. Het slechte weer zal er wel voor een deel tussen gezeten hebben. De regen zette een domper op het gebeuren maar ook het gebrek aan Belgen tijdens de wedstrijden was opvallend. Dit zorgde ervoor dat je dus minder kon meeleven met de landgenoten. Waarschijnlijk zal het antwoord van de organisatie hierop zijn: “we hebben wel enkele Belgische toppers en die hebben we aan de start maar in de breedte is het te weinig” 

Maar net gisteren zag ik naar het vrouwenwielrennen op TV. Daar probeerde ze met de achtervolging iets nieuws uit. Soms zullen die uitprobeersels tegenslaan maar ze staan open voor vernieuwing.

Zodoende kwam bij mij het idee op.; “waarom testen ze eens niets uit op atletiekwedstrijden? Waarom niet elk jaar in het hoofdprogramma van de nacht enkele disciplines uitkiezen en er een BK van maken?”

Het zou toch leuk zijn om bv midden in het programma een BK laten lopen. Je selecteert bv de 15 beste Belgen die inschrijven en vult die aan met buitenlanders en hazen. Het ene jaar kies je bv voor een 400m, een 5000m en hoogspringen, het andere jaar wissel je deze afstanden en kies je bv voor 100m, 1500m en polstok. Voor de spurtnr kan je dan bv als eerste nr de reeksen zetten en je eindigt de avond met de finale.

Denk dat de mix tussen internationale wedstrijden en BK’s ervoor kan zorgen dat het niveau van de Belgen kan opgekrikt worden en zal bijdragen aan de sfeer in het stadium. De vlam zal terug in de pan slaan,  je zal de aanmoedigingen terug km’s ver horen zoals het vroeger in de glorie dagen was.

Zaterdag 8 juli 2017: Limburgse titel voor Michiel Vanholst

Na de wedstrijd in Nieuwerkerken stond er deze week voor Michiel een 2de wedstrijd op het programma. Ditmaal zou er gelopen worden voor de Limburgse titel op de 10000m. Hieronder zijn verslag over deze wedstrijd.

Werd gisterenavond Limburgs kampioen op de 10000m in Sint-Truiden. Ik kon de 2 tophazen van DCLA net iets langer volgen als Wouter Simons en had daarmee halfweg een kleine voorsprong. Het draaide niet super na een week met al redelijk wat kilometers en de hele 2de helft van de wedstrijd moest ik tegen mezelf vechten om een sterke Wouter Simons af te houden. Uiteindelijk kon ik hem nog net voorblijven. Ik had me echter vooraf wat meer op een tijd gefocust en met 33'02 was ik wat dat betreft niet 100% tevreden. De warmte en het vele uitwijken voor gedubbelde lopers zorgden ervoor dat ik een halve minuut tekort kwam voor het clubrecord van AC Alken. Dikke Merci aan Jan Wera en Lukas Van Assche om me tot halfweg mee te nemen.

Ma 3 juli 2017: stratenloop Nieuwerkerken

De vakantie is net begonnen. Het leek dus eens leuk om de examens uit de benen te lopen. Dus reden we vandaag naar Nieuwerkerken. Mo & Bo zouden er 4km lopen, Michiel zou zijn vel duur verkopen op de 10km.

Aangekomen op het parkoer verkende we al wandelend het parkoer. Mo werd aangemaand om de eerste ronde niet te gek te starten. Al 2 weken verricht hij vakantiewerk. “man, wat een verschil met gewoon rustig op de schoolbank te zitten”.  De vermoeidheid van het zware werk laat zich voelen. Ook Bo besloot om de eerste ronde iets rustiger te starten en zodoende met wat reserve te houden voor na het stevige klimmetje.

In de 2de ronde ging dan de gas volledig open en liepen ze beide naar de overwinning.

Een half uur later was het de beurt aan Michiel. 5 ronden van 2km. Steven Heemskerk nam dadelijk het tempo voor zijn rekening. Michiel beet zich vast maar halfweg moest hij toch enkele meters prijsgeven. Hij vocht voor wat hij waard was maar op het einde van de 10km moest hij tevreden zijn met een 2de plaats.

Vrijdag 23 juni 2017: Pistewedstrijd Alken + Dwars door Zonhoven 

Het is weeral een tijdje geleden dat er een verslagje verscheen op onze website. Druk op werk, vakantie, verbouwingen, … Hierdoor werden de verslagen wat verwaarloosd en konden jullie dus niet lezen dat Michiel Vanholst de stratenloop in Averbode en Alken won. Op de Teutenjogging won hij voor teammaat Jelle Bertels. Tussendoor liep hij ook de 20km van Brussel en enkele pistewedstrijden.

Mo Laaraj werkt stilaan verder aan zijn comeback. In zijn opbouw liep hij mee op de interclub en in Gooik stond hij aan de start van de 2000m. In deze wedstrijd liep ook Bo Paps haar 800m. Daarnaast nam ze ook nog deel aan de Teutenjogging.

Vrijdag stonden zowel Bo Paps als Michiel Vanholst aan de start van hun pistewedstrijd in Alken. Bo mocht de spits afbijten. Zij zou voor het eerst starten op een 400m. Al van bij de start zag je dat ze deze afstand nog nooit gelopen had. Ze startte iets te rustig.  Bo liep in baan 5. Al na 150m hadden de lopers in baan 3&4 haar bijgehaald. Maar Bo liet haar niet zomaar doen. Ze vocht en warempel, bij het uitkomen van de laatste bocht liep ze aan de leiding. Deze plaats hield ze vast. De klok stopte op 63.88sec. Niet slecht voor haar debuut op deze afstand.

Een uur later was het de beurt aan Michiel. Hij zou de 2mijl voor zijn rekening nemen en had zijn zinnen op het clubrecord gezet. Al van de start zat hij in het juiste ritme. 4 ronden nam hij het tempo voor zijn rekening. Hierna kreeg hij het wat moeilijker maar kon ondanks zijn mindere dag toch het clubrecord naar zich toetrekken. Zijn tijd: 9min55

Zaterdag was er met Dwars door Zonhoven een wedstrijd in eigen gemeente. Bo zou de 5km voor haar rekening nemen. Ze deelde haar 5km goed in. In de laatste 500m spurtte ze naar een mooie overwinning. 

Zondag 23 april 2017: Limburgs Kampioenschap: Bo en Mo zetten hun beste beentje voor.

Vandaag stonden Mo en Bo aan de start van het Limburgs Kampioenschap. Bo zou de 800m voor haar rekening nemen terwijl Mo zijn mannetje zou staan op de 5000m. Beide stonden met een klein hartje en de nodige zenuwen aan de start. 

Als eerste was het de beurt aan Bo. Voor de wedstrijd werd alles nog eens goed overlopen. Starten in banen, na 100m naar binnen komen en proberen op plaats 3-4 te nestelen. Van hieruit kan je alles goed overzien. Hier zolang mogelijk standhouden om dan vervolgend in de spurt naar voren te komen. Tot aan ongeveer 500m verliep alles zoals afgesproken maar een klein concentratieverlies zorgde ervoor dat ze 2 atleten liet weglopen. Met nog 150m te gaan was het gat op deze atleten al opgelopen tot 15m. Maar dankzij een sterke eindspurt kon ze er nog een 2de plaats uitslepen.

Een uurtje later was het de beurt aan Mo. Voor de wedstrijd was het vooral de vraag hoe zijn hand zou standhouden. 2 weken geleden zorgde een domme val voor een dubbelde breuk en een dikke gips. Door de nodige zwelling en pijn was het de laatste weken soms moeilijk. Intervaltrainingen, weerstandstrainingen werden even achterwege gelaten. Maar Mo wilde graag meelopen. Terug even het gevoel van een wedstrijd op piste in de benen krijgen.

Al de hele week drukte ik hem op het hart dat hij geen super tijd moest verwachten.

Mo nestelde zich mooi in een groepje van 4 atleten geleid door Steven Heemskerk. Enkele ronde ging het zeer goed maar toen steven met schokken begon te lopen zag je dat Mo het moeilijk kreeg. Enkele malen kon hij nog terug komen maar na een dikke 2km brak de veer.

Lichtjes ontgoocheld kwam Mo als 5de over de finish. Nog enkele weken geduld. Binnenkort is de gips en pijn verdwenen. Dan zullen de resultaten wel terug de hoogte ingaan.

Maandag 17 april 2017: Herk Loopt: een super weekend !

Al weken keken we vooruit naar dit weekend. Het weekend van HERK LOOPT.

Gedurende de hele week was het druk. Menig telefoontjes naar elkaar. “Ga jij dit halen?” of “Heb je gedacht aan… “ . Materiaal werd opgehaald bij de sponsors.

Vrijdag stonden we al vroeg paraat. Vandaag was de dag om het parcour helemaal af te zetten. ’s Morgens in de vroegte ging ik met Michiel op pad om bordjes met pijlen op te hangen, terwijl de mensen van joggroep Kannemie overal de nadars gingen zetten en het gemeentepersoneel begon met het opzetten van de tenten en het vullen van de goodibags. Vervolgens werd het Olmenhof onder handen genomen. Michiel reed rond met een wieltje om het parcour uit te meten. Op zijn aangeven klopte we ijzeren paaltjes in en werd er linten gespannen. Het was reeds laat toen we stopte.

Zaterdag, D-day. Ook vandaag stond er nog veel werk op het programma. Reeds om 7u45 stonden we met een grote groep present. Iedereen kende zijn taak. Ronny, Els & Els van de sportdienst hadden iedereen goed gebrieft over zijn/haar taak. Hierdoor liep alles zeer vloeiend. En was iemand zijn taak gedaan dan ging hij dadelijk helpen bij een collega. Op enkele uren zag het parcour er picobello uit. Vlaggen stonden te wapperen, banners waren opgehangen, matten van de tijdsregistratie lagen gereed, de 4 bogen waren opgeblazen en bevestigd,…

We waren er gereed voor. Nu konden de wedstrijden beginnen. Stilaan zagen we ook de regen verdwijnen en stroomde de eerste lopers toe.

Op 13u startte de eerste kidsrun over 300m, gevolgd over deze van 1000m. Hierna was het de beurt voor de lopers over 5km. Dit was de eerste grote test voor ons als organisatie. Met een bang hartje was het afwachten op reacties vanwege deze lopers. Toen deze uitermate positief waren viel er veel stress van de schouders af.

De laatste wedstrijd was deze van de 10km lopers.  Ook hier kregen we na afloop zeer positieve feedback.

Terwijl de podiumhuldigingen bezig waren begonnen we al met het opruimen. Ook hier had de sportdienst iedereen goed gebrieft. Sommige personen stonden in voor het opruimen van de paaltjes in het Olmenhof, andere vrijwilligers begonnen met het opruimen van de nadar,nog andere begonnen de banners op te rollen en de vlaggen terug in te pakken, …

Dankzij de uitstekende samenwerking was alles op korte tijd opgeruimd en konden we thuis met een goed gevoel de luie zetel opzoeken.

Merci aan alle vrijwilligers, Merci Kannemie, Merci sportdienst.

Maandag 17 april 2017: sahararun: Hendrik en Michiel zetten hun beste beentje voor. (Verslag Hendrik)

Michiel en ik hadden afgesproken om samen te lopen, hij de 15km en ik de 10km. We hadden ook niet zoveel tegenstand verwacht. Aan de start zagen we mannen zoals Jasper Michiels (15km) en Pieter berben (10km) dus we wisten dat de wedstrijd niet meteen gewonnen was. De start was heel snel en na een kleine km versnelde Jasper en liep zo alles op een lint. Enkel Michiel en ik konden nog bijhouden. Omdat Jasper het tempo zo hoog hield heeft Michiel moeten lossen wat normaal is na een periode van zware trainingen voor een marathon, hij vindt​ zijn goede vorm wel terug binnenkort. Na een 4tal kilometer splitste het parcour en volgde Jasper de route van de 15km. Ik zat nu alleen met een vrij grote voorsprong, deze voorsprong heb ik kunnen uitbouwen en zo naar de overwinning kunnen lopen(34'). Ik voelde wel een kleine flauwte na 7km en de benen waren nog wel wat zwaar van Herk loopt van 2 dagen geleden.

In Herk loopt heb ik naar eigen zeggen een goede wedstrijd gelopen en ben ik lang bij de kop kunnen blijven. Eindtijd 32' 39"

Vrijdag 7 april 2017: Zelfs een gipsverband kan Mo niet tegenhouden 

Elke dinsdag en donderdag trainen we met enkele atleten op de basvelden. Gisteren stond er een training op het voetbalveld op het programma. De breedte van het voetbalveld moest er gespurt worden. De training was nog maar net bezig toen ik plots opgeschrikt werd. Mo had net de breedte gespurt. Hij draaide linksop om aan het draven te beginnen tot hij plots uitgleed over de witte kalklijn. De andere atleten hoorde een luide krak. Daar lag Mo op de grond. Ik spurtte dadelijk er naar toe. Daar aangekomen stond zijn vinger helemaal krom, gelukkig schoot zijn vinger dadelijk terug in de kom. Maar nu begon zijn pols serieus op te zwellen. Zijn medeatleten liepen dadelijk om ijs. Maar ook 1 van de ouders van de kinderen die gelijk met ons trainen bood hulp aan. Mo werd dadelijk naar de kine die vlakbij woont gebracht. Maar deze kon niet helpen. Mo moest naar spoed. Hij was in paniek. “Ik ben vorig jaar zolang uit geweest, het zal nu toch weer niet van dat zijn.”

Enkele uren later kreeg ik bericht. 2 breuken in de pols. Minstens 2 weken gips. “Ik wil trainen” klonk het aan de telefoon. Om toch de pols te sparen zochten we dadelijk een oplossing. Vandaag stond Mo al 1u op de step. Zodoende kan zijn pols rusten.

Dinsdag 4 april 2017: Een sponsor uit de duizend

Het nieuwe millenium was net begonnen toen ik op een dag passeerde aan de bank. Plots zag ik er de baas uit zijn kantoor stormen. "Rik, heb je even tijd?" riep hij.  Binnen in zijn kantoor stak hij dadelijk van wal. "Zoals je al wel weet volg ik uw sportieve resultaten al jaren. Ik heb hier nu een goede klant die een bedrijf in voedingssuplementen heeft. Is dat niets voor u? Ik zal eens een afspraak regelen". En zodoende reed ik enkele dagen later richting Lummen.

Hier aangekomen stond Kris, de baas van Performance mij reeds op te wachten. Hij was net als ikzelf van Zonhoven afkomstig en zag mij dus geregeld rondlopen. Als dorpsgenoot wilde hij dat ik in de komende jaren het uithangbord werd voor zijn bedrijf. Performance zou mij dan van energiedrank, gelletjes, bidons,…  voorzien.

Ondertussen zitten we nu al 17 jaar verder. Er is veel gebeurt. Kris heeft zijn bedrijf verkocht. Er zijn nieuwe bazen gekomen. Performance verhuisde van Lummen naar Diepenbeek. Het bedrijf werd gevoelig uitgebreid. Maar wat er in die 17 jaar niet veranderd is, is de steun die ik nog steeds geniet. Ook al ben ik ondertussen gestopt als atleet. Nog altijd staan ze voor 100% achter mij en mijn projecten. Ondertussen startte ik als trainer en richtte team Punk Running op. Deze atleten werden op hun beurt ook weer gesteund door Performance. En volgende week op zaterdag 15 april staat er met Herk Loopt voor het eerst een wedstrijd op het programma waar ik als medeorganisator fungeer. Met natuurlijk ook voor dit project de steun van Performance. 

Merci Performance voor die 17 schitterende jaren dat ik jullie steun al mag genieten. Op naar nog veel mooie jaren!!!

Zondag 26 maart 2017: Een wedstrijd als training: Rosenberg jogging Mol (Verslag Tim Stessens)

Vandaag besloten om naar Mol af te zakken voor mee te doen aan de jogging.

Samen met de vrouw en kids richting Mol en daar aangekomen even inschrijven. Ik had besloten om de 5.2 km te doen voor terug een beetje de snelheid te krijgen. Even loslopen en dan naar de start.

Het startschot werd gegeven en we waren weg. Na een 300 meter kwam ik op kop en heb het tempo de hoogte ingejaagd en ik probeerde voor de rest van de wedstrijd een hoog tempo te houden. Podiums waren er wel niet maar het is een ideale training en ik had ongeveer 16m40.

Zondag 19 maart 2017: Vijverrun: Michiel, Jelle, Mo en Hendrik tonen de Punk Runningkleuren

De vijverrun is 1 van de wedstrijden waar je elk jaar wel enkele Punk Runners kan aantreffen. Deze wedstrijd vind bijna plaats in de achtertuin van Jelle Bertels dus in zijn agenda staat die steeds in het vet aangeduid en ook Michiel Vanholst keek ernaar uit om deel te nemen aan de 33km. Het zou ideaal passen in zijn marathonschema. Ik zou deze 2 begeleiden op de fiets. Zodoende kon ik op de juiste momenten Michiel een gelletje overhandigen zodat zijn lichaam eraan gewoon kan worden voor de komende marathon(s).

Het startschot klonk en dadelijk nam Jelle het initiatief. Maar Michiel liet niet begaan. Hij had zijn zinnen gezet op de overwinning. Gedurende 7km bleven ze samen maar toen achtte Michiel het moment rijp om eronder uit te muizen. In enkele km’s bouwde hij zijn voorsprong op tot 45sec. Ook ik kreeg het als begeleider op de fiets moeilijk. Nooit met de fiets rijden en dan een zwaar modderparkoer voorgeschoteld krijgen was een beetje te veel van het goede. Enkele malen moest ik lossen maar gelukkig waren er dan stukken die beter berijdbaar waren waardoor ik terug kon aansluiten bij Michiel. “Man, wat heb ik spijt dat ik toegezegd heb om vandaag mee te fietsen” ging geregeld door mijn hoofd. Ondertussen begon Jelle aan zijn achterstand te knagen. Hij vocht voor wat hij waard was. De voorsprong begon te slinken. 40-35-30sec, Jelle kwam korter maar even plots als zijn wederopstanding begon was begon zijn motor te sputteren. De veer was gebroken. In de laatste 10km zou Michiel de voorsprong uitdiepen tot 3minuten. Na iets meer dan 2u liep hij afgetekend als overwinnaar over de finish.

Terwijl de lopers van 33km hun wedstrijd aan het beslechten waren vond er rond de start/aankomst ook een 5km plaats. Hier zou een andere Punk Runners een gooi doen naar de overwinning. Voor de wedstrijd had ik Mo Laaraj nog op het hart gedrukt om eerst 2km rustig te blijven. Hij had pas een moeilijke periode achter de rug. Deze week kreeg hij van de dokter groen licht om terug harder te trainen. Maar Mo kan zich moeilijk inhouden. Eens het startschot kriebelde het bij hem en al snel nam hij de leiding. Tot km3 duwde hij goed door. Hierna consolideren hij zijn voorsprong. Tevreden liep hij als 1ste over de Finish.

Als laatste afstand stond de 12km op het programma. Hendrik Vandeberk zou proberen de 3 op 3 te scoren. Na 4km liep hij weg van de rest. Maar het zware parkoer eiste te veel en Hendrik viel terug. Toch kon hij als 3de nog een mooie podium plaats bezetten.

Zaterdag 18 maart 2017: Runners Service, de loopspeciaalzaak!

Tijdens mijn atletiekcarrière streed ik regelmatig tegen Koen Wilssens. Vooral bergloopwedstrijden waren spannende strijden. Hierna verloren we elkaar wat uit het oog, totdat plots Runners Service, de runningspecialist met winkels in Zwijndrecht, Gent, Zaventem 3 jaar geleden besloot om ook naar Limburg af te zakken.

Sinds de opening van hun winkel in Paal-Beringen (De Weven 7, 3583 Paal-Beringen) is Team Punk Running 1 van de uithangborden van deze speciaalzaak. Dus ben je op zoek naar nieuwe loopschoenen ga er dan zeker langs. Met hun dertig jaar ervaring staan ze u bij in het adviseren van de correcte loopschoenen en het voorkomen en behandelen van (sport)blessures.

Vandaag waren we met het team weer uitgenodigd om een bezoekje te brengen aan de winkel. Geert, Tim, Jelle, Mo, Michiel, Bo en Hendrik. Elk op hun beurt werden ze aan een grondige loopanalyse onderworpen.

http://www.rslab.be/

Zaterdag 11 maart 2017: Overrompeling op de Basvelden

2017 was nog maar net begonnen of ik kreeg al vragen over de Loopcursus.  “jullie gaan toch ook dit jaar een nieuwe loopcursus geven? Er staan nog geen reclameborden in Zonhoven.”

Normaal worden deze in januari op de belangrijkste invalswegen gezet om zodoende de mensen te motiveren om deel te nemen aan onze cursus maar door het wegvallen van de lentejogging konden we dit jaar een maand later starten met onze jaarlijkse cursus.

En zo stond dinsdag dan onze eerste les op het programma. Ik was nog bezig met training geven aan mijn competitielopers toen om 18u30, een half uur voor de start van de cursus al de eerste deelnemers opdaagde. En de groep groeide. De inschrijvingskaartjes vlogen de deur uit.

Om klokslag 19u startte we met een 180tal lopers aan de loopcursus. Eerst een welkomwoordje gevolgd door wat uitleg over hoe de cursus in zijn werk zou gaan.  Hierna klonk het fluitsignaal en zette de groep zich in gang voor de eerste minuut lopen. Het werd een leuke bedoening. Na het lopen sloten we de sessie af met stretchoefeningen en kregen ze allemaal een trainingsschema mee naar huis.

Hopelijk blijven ze de komende 12 weken de weg naar de basvelden vinden en motiveren ze elkaar om door te zetten. 

Wil ook jij nog deelnemen? Kom dan zeker dinsdag langs.

Zondag 19 feb 2017: Midwinterjogging

Al om 09u15 reed ik richting kiewit. Zoals elke week zou ik er een goed uur over het voetbalveld crossen. Maar het was vandaag extra druk. De grote parking liep al aardig vol. Terwijl ik er achter een bal zou aanlopen ging er 50m verder de midwinterwedstrijd door.

Bij de opwarming zag ik plots Mo Laaraj toekomen. Hij zou deelnemen aan de 5km. Vlug stormde ik het voetbalveld af, op naar Mo om nog wat tips te geven.  Daarna terug naar het voetbalveld. Net op tijd. De match ging beginnen. Net voor het einde van onze eerste helft hoorde ik plots het startshot. Vanuit mijn ooghoek zag ik dat Mo dadelijk naar voren stuiven. De start was dus ok.

Toen de arbiter de eerste helft affloot liep ik niet zoals elke week naar de kleedkamer om er kwartiertje bij te komen. Nee, ik draaide de andere kant, richting het loopparkoer op. Ik stond er nog maar 3-4 minuutjes toen ik uit de verte de eerste loper zag naderen. “Yes”, een geel truitje. Mo hing aan de leiding. Maar met nog maar een kleine voorsprong was ik er nog niet 100% gerust in. Ik begon dus goed te supporteren. Nog 400,300,200,100, De overwinning was binnen. Ik wenste hem vlug proficiat en stormde daarna dadelijk terug naar het voetbalveld waar de 2de helft ging beginnen.

Na een goed op en afgaande wedstrijd, geëindigd met een 1-1 stand liep ik dit maal wel richting de kleedkamers. Vliegensvlug onder de douche. Als ik mij spoedde dan kon ik het laatste stukje van de 10km waar Michiel Vanholst en Jelle Bertels aan de start stonden meenemen. Michiel liep zeer ontspannen als 2de, gevolgd door Jelle die 3de werd binnen.

In de namiddag was het wachten op bericht van Bo Paps. Zij zou haar best doen in de veldloop in Lommel. Daar ik dadelijk na de midwinter nog moest gaan werken kon ik er niet bijzijn. Geduldig wachtte ik dan maar op bericht. Het duurde even voor ik bericht kreeg. Bo was een beetje ontgoocheld, had een slechte dag. Benen voelde zwaar aan. Overkomt iedereen wel eens. 

Zondag 12 feb 2017: Punk Runners staan terug op.

Even geleden dat er nog iets gepost is op deze website. Niet dat ik, Rik Ceulemans gedurende deze weken stil gezeten hebben. Zo stak ik de laatste weken veel tijd en energie in het organiseren van de  eerste editie van Herk Loopt. Ook werd alles in orde gebracht om op 7 maart weer te starten met onze nieuwe loopcursus voor beginners.

De prestaties van de Punk Runners draaide de laatste weken wel op een laag pitje. Geert Maes was enkele weken out met een liesblessure. Er kwam zelfs een operatie aan te pas en ook Hendrik Vandenberk was gedurende weken niet te bespeuren in loopuitslagen. Zijn knie speelde op en dwong hem tot rust.  Gelukkig zijn beide terug aan het trainen. Alle problemen zijn van de baan. En dan was er ook Mohammed Laaraj. Toen die pas begon hadden we enkele trainingen besteed aan stretch- en spierversterkende oefeningen alsook aan loopscholing. Hij kreeg de opdracht om soms na een training enkele van deze oefeningen te doen. Maar Mo had dit een beetje fout begrepen. In november viel het ons op dat hij nogal vermoeid rondliep. Niets lukte nog. Dus zochten we naar de oorzaak. Verbaast waren we toen we hoorde dat hij elke ochtend om 04.00u opstond en dan gedurende 4u oefeningen deed. 1500xtouwtje springen, 100xoptrekken,… Hij dacht dat als je elke dag meer deed je beter werd. Het gevolg was dat hij over vermoeid was.

Dan was er ook nog Jelle. Hij is volop bezig met het bouwen van een huis. Daar hij veel zelf wil doen vielen er geregeld trainingen weg. Gelukkig zit bob de bouwer in de laatste fase. Nog even en ook hij kan weer volop trainen. En dan is er ook nog Michiel Vanholst. Hij kende een zeer mooi 2016. Verbeterde al zijn records, won enkele mooie wedstrijden en liep een goede marathon. Maar eens de winter eraan komt en de temperatuur omlaag gaat gaan ook zijn prestaties crescendo. Michiel is gene winterman maar nu de dagen weer aan het lengen zijn en de temperatuur omhoog gaat zie je ook de motivatie groeien. Hopelijk kunnen we in 2017 nog beter doen van het voorbije jaar.

Enkel Tim Stessens die aan zijn laatste jaar bezig is (tenzij we hem kunnen ompraten), Ruben Kenis en Bo Paps zijn zonder blessure gebleven. Gelukkig krijgen zij vanaf nu terug versterking van de rest van de groep

Groet uit Schoorl:

Al jaren staat deze vast op onze kalender. Zo ook dit jaar. Ideaal als teambuilding, om terug als team op het goede pad te geraken.

Traditioneel zouden we op zaterdag om 11u bij Geert vertrekken. Maar dit was zonder Jelle gerekend. Zoals altijd was hij weer te laat. Ook dit begint traditie te worden. Met een half uur vertraging vertrokken we richting Schoorl. Onderweg nog even halt houden aan een viskraam voor kibbellingen en maatjes. De volgende halte was een restaurant in Velddriel. Daarna reden we door naar ons hotel in Schoorl. Na het inchecken nog even wat loslopen, en een sneeuwballen gevecht.  Daarna wat socializen met de andere lopers.

Zondag: Daar de 21.1km en 30km reeds om 11u van start gingen waren de Punk Runners reeds vroeg te vinden aan het ontbijt. De sfeer was ontspannen. De mannen zijn niet in super vorm maar ze beloofde toch hun huid duur te verkopen.

Klokslag 11u stonden Michiel Vanholst, Ruben Kenis en Geert Maes klaar voor hun 21.1km. Jelle Bertels en Tim Stessens wilde zelfs nog iets verder lopen. De echte mannen namen de 30km voor hun rekening.  J

Tim startte dadelijk goed mee met enkele concurrenten. Ze vormde een groepje van 5 lopers op de 30km. Tim volgde zeer goed tot de eerste heuvels eraan kwamen. Meter na meter gaf hij toe. Eens de heuvels voorbij was er een gat van 70-80m geslagen. Maar Tim was nu in het nadeel. Terwijl de rest de wind kon trotseren stond hij er alleen voor. Km’s aan een stuk beuken tegen deze wind zijn energie. Vanaf km 23 zag je hem afzien. Hij probeerde zijn plaats nog vast te houden maar op 3km van het einde moest hij zijn 6de plaats vrijgeven.  Tim liep stikop binnen als 7de

Net achter Tim liep Jelle Bertels. Tot halfweg zag het er goed uit maar door de bouwperikelen had hij een deel trainingen moeten schrappen. Dit brak hem zuur op. Waar hij het voorbije jaar nog mooi 4de werd moest hij nu content zijn met een 9de plaats.

Dan waren er ook nog de mannen van de halve marathon. Michiel die deze week volop zijn km’s opgedreven had met het oog op zijn marathon van Rotterdam besloot zeer behouden te starten. Zijn bedoeling was om onder 1u15 te lopen. Met 1u14min35 was hij geslaagd in zijn opzet.

Geert vervolledigde de groep. Voor Geert die na zijn operatie slechts enkele duurlopen in de benen had was het een goede training. Hij kwam aan in 1u22min. Hopelijk kan hij volgend jaar terug aanknopen met een overwinning zoals in 2014.

Namiddag was het de beurt aan Hendrik. Geen lang werk voor hem. Om zijn knie niet te zwaar te belasten nam hij deel aan de 10km. Met een tijd van 32min was het ook voor hem een eerste stap richting topconditie

Hopelijk is vandaag de wedstrijd de aanzet geweest van een goed seizoen. Een jaar waarin de bouwperikelen achter de rug zijn en blessures achterwegen blijven. Zodat we stilaan terug in conditie geraken.

Vrijdag 30 dec 2016: Herk Loopt pakt uit met nieuw concept "wedstrijd in de wedstrijd"

Enkele jaren geleden kwam 1 van mijn joggers af met het idee om een wedstrijd te organiseren maar ik was toen nog maar net gestopt als atleet en vond toen de tijd er nog niet rijp voor.

Enkele weken geleden rakelde Michiel Vanholst, 1 van mijn atleten,  op training dit idee opnieuw op.

Hij had toen hij een keertje meegeholpen had met de tijdsregistratie van een wedstrijd. Op de terugweg had hij het erover gehad met Joeri De Coninck van SQM. Deze was het idee om zelf een wedstrijd te organiseren ook wel genegen. Hierop besloten we met ons 3 een VZW op te richten en zochten we contact met Herk Loopt. Van Michiel die in Herk-de-Stad woont wisten we dat ze daar wel hulp zochten voor de organisatie. We werden er met open armen ontvangen. Ondertussen hebben we reeds enkele malen samengezeten met de sportdienst van Herk-de-Stad en met de plaatselijke joggroep. Met enige fierheid kunnen we melden dat onze eerste stratenloop zal plaatsvinden op zaterdag 15 april 2017. We zullen ons voor de volle 100% smijten om een zo goed mogelijke organisatie neer te zetten waar elk atleet met plezier zal deelnemen. Waar elk atleet als een VIP zal behandeld worden.

Donderdag 8 december 2016: Sponsor Performance stelt nieuw dynamisch logo voor.

Bij Performance staat de wereld niet stil.

Als dynamisch en actief bedrijf evolueren ze constant mee, zowel qua huisstijl als qua productengamma. Als eerste stap, lanceren ze hun nieuwe logo. Dit logo weerspiegelt enkele belangrijke waarden zoals kwaliteit, dynamiek en sportiviteit.

Maar ook hun producten evolueren. Er wordt goed geluisterd naar de noden van de sporters waarna dit omgezet wordt in hun sportdranken,supplementen,...

Kortom een surplus voor de sporter op weg naar zijn streefdoelen.

Maandag 28 november 2016: Ontwerp je eigen kledij

Sinds dit seizoen werkt Punk Running samen met Bioracer. Dankzij Bioracer kan je nu je eigen kledij ontwerpen voor je club/loopgroep. Weg met die saaie loopkledij.

De kleuren, het logo, sponsors toevoegen,… Bijna alles kan. Haal dus maar de creatieve kant in je naar boven en ontwerp je eigen clubuitrusting

Zondag 27 november 2016: Totale offday

De dag begon nog redelijk goed met een 5de plaats van Bo Paps. Zij probeerde mee te gaan met een 4-tal van AVT maar moest al halfweg enkele meters toegeven. Dit groeide tot een dikke 20m toen plots de 4de atlete ook moest lossen uit de kopgroep. Bo kreeg even nieuwe moed en ging op en over. De 4de plaats lag voor het grijpen maar een tactische blunder op het einde zorgde ervoor dat ze alsnog een plaatsje moest prijsgeven.

Enkele uren later was het de beurt aan onze seniors Mo Laaraj, Michiel Vanholst en Jelle Bertels. Jelle was zoals altijd te laat. Een half uurtje voor de start kreeg ik nog een telefoontje met de vraag om hem in te schrijven. Maar het ergste moest nog komen. Eindelijk aangekomen in Genk bleek hij ook zijn singlet vergeten. Gelukkig lag er nog een Punk Runningsinglet in zijn auto. Hij besloot dan maar om het risico op uitsluiting te nemen en te starten in dit singlet.

Van bij de start schoof Mo en Michiel mooi mee met de kopgroep. Jelle liep hier kort achter. Maar al na vrij snel moest Michiel de kopgroep laten gaan. Eventjes later sloeg het noodlot toe met Mo. Plots greep hij naar zijn bil. Hij vertraagde even, probeerde nog een paar honderd meter maar om niet teveel risico te nemen riep ik hem toe om dadelijk uit te stappen. Hopelijk is het enkel een verkramping, te wijten aan het stevig trainingskamp in Sicilië. Ondertussen had Jelle Michiel al bij gehaald. Ook bij deze mannen draaide het in de soep. Hoe ze ook probeerde, het ging niet sneller. Binnen enkele weken als de marathon helemaal uit de benen is zullen de resultaten wel terug volgen.

Zondag 13 november 2016: Marathon Palermo

Gisteren tijdens het avondeten hoorde je in het gesprek dat de zenuwen gespannen waren. Elk van de lopers zat met zijn eigen twijfels. Jelle die al een paar dagen last had van zijn rug vroeg zich nog af of hij de marathon wel zou kunnen uitlopen, Michiel twijfelde aan zijn voorbereiding, daar hij enkele trainingsweken had overgeslagen wegens ziekte en blessure. En Mo had schrik van de afstand een halve marathon was veel verder dan de 10km die hij tot nu toe ook nog maar 2 keer gelopen had.

Na het eten kropen ze vroeg in bed, want om 6 uur moest er opgestaan worden voor het ontbijt daar de halve en hele marathon al zouden starten om 9u15.

De start en aankomst was op de atletiekpiste onder een stralende zon. Vanaf de start namen 3 Kenianen het peloton op sleeptouw, hierachter volgde Jelle en Michiel. Mo was de eerste kilometers niet te zien. Achteraf bleek zijn schoen te zijn uitgetrapt bij de start, hierdoor was hij al direct op achtervolgen aangewezen. Gelukkig gebruikte hij zijn verstand en bleef hij lopen aan het geplande tempo van 1u15. Dit was zo afgesproken omdat hij de rest van de week nog een pittige trainingsweek in het verschiet heeft. Hij kwam uiteindelijk als 3e loper over de finish in een tijd van 1u14 na een verlies van de spurt voor de 2e plaats.

Twee minuten later passeerde Jelle halfweg zijn marathon op een 5e plaats. Wanneer Jelle de piste opnieuw verliet kwam ook Michiel als 6e de piste opgelopen. Jelle kon zijn 5e plaats behouden ondanks dat zijn hem parten speelde. Michiel werd helaas rond de 25ste km de verkeerde richting uit gestuurd ondanks begeleiding door een vespa van de organisatie. Hierdoor besloot hij zijn wedstrijd te staken en niet verder uit te lopen. Met 32km op de teller liep hij uiteindelijk teleurgesteld binnen.

Donderdag 10 november 2016: Marathon Palermo - Nieuwe kledij 

Dit weekend is het zover. De marathon van Palermo - Sicilië. Al weken kijken Michiel Vanholst en Jelle Bertels er naar uit. In de voorbereiding was vanalles fout gelopen. Michiel had in zijn belangrijkste weken te kampen met ziekte, Jelle's trainingsschema werd door bouwperikelen geregeld in de war gestuurd maar toch wilden ze graag deelnemen en beloofde hun beste beentje voor te zetten. Maar gisteren kwam plots een verontrustend bericht van Jelle Bertels. Hij was door zijn rug gegaan. Kon niets meer. Dadelijk werd er een afspraak geregeld met de osteopaat. Hopelijk krijgt die het terug in orde en kan Jelle toch deelnemen. Aan de motivatie zal het niet liggen, zeker niet nudat ze het leuke bericht gehad hebben dat ze mogen starten in hun nieuw T-shirt. Onze sponsor Bioracer heeft veel moeite gedaan om dit zo snel mogelijk gereed te krijgen.

Zondag 6 november 2016: eerste veldloop

Al weken keken we uit naar de start van het veldloopseizoen. Vandaag was het dan zover. De veldloop van Tongeren zou onze winter openen. Een parcour met veel bochten en laat nu dat net zijn waar Mo moeilijkheden bij heeft. Daarom stond er begin van de week nog een extra bochtenloop training op het programma.

De eerste van het team die de spits mocht afbijten was Bo Paps. Ze had haar zusje Jade naar een 3de plaats zien spurten en wilde hier niet voor onderdoen. Van bij de start schoof ze op naar de 2de plaats achter een atlete van ATLA. Ze probeerde nog even maar moest al snel haar meerdere erkennen. Van toen concentreerde ze haar op het vasthouden van haar 2de plaats.

2u later was het de beurt aan de seniors mannen. Met Mo Laaraj en Michiel Vanholst hadden we 2 atleten aan de start die zouden vechten voor het podium. Maar al snel merkte Michiel dat hij geen super dag had. Hij besloot dan met het oog op zijn marathon volgende week in Palermo  geen risico te nemen en de veldloop rustig uit te lopen. Mo verging het beter. Hij haalde in zijn eerste veldloop bij de seniors een mooie 2de plaats. Een mooie opsteker na zijn lange blessure waardoor hij van half feb tot eind mei met een bloedklonter in zijn kuit in de lappenmand lag. Hierdoor draaide zijn hele zomer in de soep. Stilaan begint hij terug op niveau te komen. Maar Mo wil meer. Nog enkele maanden geduld en hard trainen. Maar geduld hebben is moeilijk voor Mo, hij wil altijd meer, harder, beter.

Zondag 9 okt 2016: Dwars door Hasselt (Verslag Michiel Vanholst & Rik Ceulemans)

Verslag Michiel Vanholst:

“Toen ik een aantal jaar geleden bij Punk Running kwam werd mij gevraagd wat mijn ambitie was in de atletiek. Mijn antwoord was al vrij snel dat Dwars door Hasselt een wedstrijd was die voor mij speciaal was en dat ik graag ooit daar één van de 3 afstanden zou winnen... Vandaag stond ik voor het eerst aan de start in de wetenschap dat er echt wel kans was om te winnen. Zelden zo zenuwachtig geweest als voor deze 5km, maar vlot mee bij de start en na een km besloot ik het alleen te proberen. 100m spurt tot er een gat was en dan werken om het gat groot genoeg te houden. Daarna 4km afzien maar wel als eerste over de streep in wat meer dan 15min! Een supergevoel! Daarna als training voor de marathon nog de 15km meegelopen, nog meegestart met de snelle mannen, maar na mijn zware 5km zat het er niet in om lang mee te gaan. Na 3km het tempo dan maar verlaagd en uiteindelijk nog uitgejogd rond de 56min. Merci Rik Ceulemans!"

Verslag Rik Ceulemans:

“Naast Michiel liep ook petekind Bo Paps mee op de 5km. Voor haar was het een moeilijke wedstrijd. Ze had nooit een goed gevoel, haar benen voelde zwaar aan maar toch vocht ze voor wat ze waard was met een 4de plaats bij de vrouwen.

Na de 5km was het de beurt aan de mannen van de 10km. Met Mohammed Laaraj  en Tim Stessens hadden we 2 atleten die wilde meestrijden voor het podium. Al na enkele meters nam Mo de kop van het kleine peloton. Hij bleef het tempo hoog houden. Dit ging goed tot halfweg. Daarna nam de Afrikaanse loper het commando over. Mo probeerde te volgen. Door dit snelle wedstrijd begin blies hij zijn motor op. Helemaal gedesillusioneerd stapte hij na 7km uit de race. Zijn conditie gaat de goede kant uit maar om mee te gaan met deze buitenlanders zal hij nog wat extra moeten trainen, zal hij toch nog enkele maanden geduld moeten hebben. Ook aan zijn wedstrijdinzicht moet nog serieus gewerkt moeten worden.

Tim Stessens heeft dan weer ervaring in overvloed. Hij liet de kopgroep snel gaan en besloot zijn eigen tempo te lopen. Als 5de liep hij over de finish.

Als laatste wedstrijd van de dag stond de 15km gepland. Hier liepen Jelle Bertels en Michiel Vanholst mee. Over Michiel zijn 15km kon je hierboven al was lezen.

Jelle startte zonder stress. Zijn focus ligt de laatste maanden op “de bouw”. Nog even en hij hoopt over te huizen. Dan zal hij terug zijn normale trainingsprogramma kunnen doen. Maar Jelle zou Jelle niet zijn mocht hij zich niet voor 100% geven en proberen een zo goed mogelijk resultaat neer te zetten. Hij liep een zeer slimme wedstrijd bekroond met een mooie 5de plaats.

Naast deze mannen liepen er ook nog een heel deel van de Punk Joggers mee. Ze maakte het er een leuke loop van. Na de inspanning volgde er daar de ontspanning. Met meer dan 30 punk joggers gingen we achteraf nog even eten. 

Zondag 25 sept 2016: Punk Running boven in Lanaken: Michiel wint 10miles, Hendrik wint de 10km. (Verslag Michiel Vanholst)

Na vorige week een mindere prestatie in de brouwerijloop te Alken en een week met zware trainingen toch afgezakt naar Lanaken voor de 10 mijl van de Maasrun. Nadat deze week de tijden op training terug redelijk goed waren had ik nog een redelijk goed voorgevoel.

Ook bij het inlopen voelde ik dat ik op zich weinig last had van de zware training die ik en Mo vrijdag nog hadden afgewerkt.

Eenmaal aan de start waarschuwde Steven Heemskerk me voor een sterke Yelle van Waeyenberghe. Steven zelf komt pas terug uit uit blessure en verwachtte nog niet met ons mee te kunnen gaan.

Zo bleek ook na de start. Na een km hadden ik en Yelle van Waeyenberghe al een aanzienlijk gat geslagen en dat zou de rest van de wedstrijd enkel nog gaan groeien. Het ging dus tussen Yelle en mij.

Ik wist dat ik aan Yelle een sterke tegenstander had en keek in de eerste km's de kat wat uit de boom. Probeerde wel geregeld eens over te nemen, maar wanneer ik overnam kon ik niet direct versnellen of moest ik tegen de wind in soms wat temporiseren, terwijl ik in de stukken waar Yelle de kop deed toch vrij makkelijk kon volgen.

Tot op km 10 voelde ik aan dat Yelle net wat sterker was en liet ik het grootste deel van het kopwerk aan hem over.

Maar dan begon ik zelf wat beter te draaien en merkte ik dat het bij hem net wat stroever begon te gaan. De laatste 5km kon ik mijn stukken op kop beter verteren en ik merkte telkens dat ik in de bochten soms wat afstand op hem kon nemen.

Op een km van het einde besloot ik dan aan te vallen, alles of niks en het werd uiteindelijk alles. Ik viel aan en nam een 10-tal meter, dan hadden we nog een bocht van 180 graden waarna ik alles gaf om terug op te trekken en opnieuw iets verder uitliep. Vanaf dat moment was het nog afzien tot aan de streep. Maar de buit was binnen. Voor mij een heel mooie overwinning omdat ik met Steven en Yelle toch 2 heel sterke lopers achter me kon laten.

Een 2-tal uur later werd het zowaar nog mooier, want teammaat Hendrik Vanden Berck kon ook zijn 10km winnend afsluiten. Zo werd het vandaag nog eens Punk Running boven in Limburg! En zo hoort het ook ;)

Nadien hoorde we dat team genoot Tim Stessens zijn wedstrijd in Grote Brogel ook tot een goed einde gebracht heeft. Hij wilde niet onderdoen en won ook zijn wedstrijd over 12km. 

Zondag 18 sept 2016: Van Punk Jogger tot Punk Runner

Al om 8u vertrok de eerste groep met Punk Joggers van Zonhoven richting Scherpenheuvel. 20 en 40 min later volgde nog een 2de en 3de groep. In het totaal waren we met 19 lopers die zich aan deze 32km zouden wagen. Onderweg zouden de groepen nog wat groeien. In Lummen, op 20km van Scherpenheuvel en bij de laatste drankpost op 10km van de finish sprongen nog enkele atleten in.

Moe maar tevreden bereikte we allen Scherpenheuvel.

Nog even wat foto’s aan de basiliek nemen en dan direct naar Alken. Hier stond de Brouwerijloop op het programma. Met Mohammed Laraaj en Michiel Vanholst op de 10km en nieuwkomer Bo Paps die de 5km voor haar rekening zou nemen hoopte we hier een mooi resultaat neer te zetten.

Petekind Bo startte goed. Van bij de start liep ze als eerste dame. Ze kon deze positie vasthouden. De wedstrijd was dus goed gestart voor ons team. Hierna stond met de 10km de hoofdwedstrijd op het programma. Van bij de start namen Mo en Michiel het heft in handen en liepen weg van de rest van het peloton. Tot net iets voor halfweg bleven beide goed samen. Hierna besloot Mo de gas helemaal open te draaien. Michiel moest meter na meter toegeven. Hij vocht nog, wilde graag voor eigen club winnen maar zag de achterstand toch geleidelijk oplopen. Meer als een 2de plaats zat er voor hem niet in achter Mo die stilaan terug op niveau aan het geraken is. 

Zondag 11 sept 2016: Berggeit Jelle Bertels heeft offday in Bulgarije

Na zijn BK berglooptitel in Malmedy en zijn EK wedstrijd in Arco-Italië stond er met het Wereldkampioenschap in Sapareva Banya - Bulgarije vandaag voor Jelle zijn 3de bergloopwedstrijd op het programma.

Vrijdag reisde Jelle met een klein hartje af. “zou het goed gaan?” vroeg hij zich af. Door allerlei omstandigheden (overname van bedrijf, bouwperikelen, pas papa geworden waardoor soms de nachtrust er bij inschiet,…) was zijn voorbereiding niet optimaal. De laatste weken probeerde we door extra mijnterril trainingen en trappentrainingen er toch alles aan te doen om zijn conditie te verbeteren.

Vandaag was het dan zover: wedstrijddag! Maar deze morgen begon de dag al met minder nieuws: “kei slecht geslapen. Ik voel mij wat grieperig” Dit was even schrikken. Jelle klaagt nooit! Enkele uren later kwam dan een volgend bericht: “ Slecht gelopen, laatste Belg. Na aankomst volledig leeg. Bibberen.”

Spijtig dit WK kon na zijn mooie Belgische titel en zijn goede prestatie op het EK de kers op de taart zijn. Maar niet getreurd. Volgend jaar moet hij dit maar rechtzetten. 

Vrijdag 2 sept 2016: Tweeloop: gek zijn doet echt pijn

Michiel: “Zeg Rik, ik zie dat in de marathontraining er op dinsdag 29 aug 1000-den opstaan. Nu is er net die week in Alken een tweeloop. Dit is een aflossingswedstrijd waarin je gedurende een uur met 2 personen op een parcour van 1000m afwisselend rondjes loopt. Misschien kunnen we de training hierdoor vervangen?”

Dit leek wel een mooi alternatief en zodoende werden er ploegjes gemaakt. Michiel Vanholst zou samen met Hendrik Vandeberk een team vormen. Het andere team zou bestaan uit Mohammed Laaraj en Tim Stessens. Bij de vrouwen zou de vriendin van Michiel, Femke Driesen en mijn petekind Bo Paps startten.

Een week geleden kreeg ik plots telefoon van Tim. “Verdoeme, slecht nieuws. Uitgegleden en heb nu een barst in de pols. Ik mag een week niet lopen.”

Dadelijk werd er op zoek gegaan naar een vervanger. Jelle Bertels had echter een afspraak opstaan. Om Mo niet in de kou te laten staan besloot ik mijzelf maar op te offeren. Elke dag korter bij de start begon ik meer en meer te twijfelen. Ik heb al jaren geen intervallen meer gedaan, ben 12kg bijgekomen sinds ik gestopt ben. Ben al wat jaren ouder,… De ene na de andere excuses kwam in mij op. Maar ik kon er nu niet meer onderuit. Met een klein hartje reed ik dus op naar Alken.

Van bij de start schoten Mo en Hendrik, gevolgd door een Waalse atleet weg van de rest van het peloton. Naar het einde van de eerste ronde bleek de Waalse atleet die een besttijd van 1min48 op de 800m heeft staan net iets sneller. Mo volgde op korte afstand. 15m hierachter kwam Hendrik binnen. Nu was ik dus aan de beurt. Ik nam dadelijk de leiding over. Michiel die kort achter mij gestart was liep snel het gat dicht en nam fors over. Ik haakte mijn karretje aan. Na 500m nam mijn verstand het over van mijn hart en besloot ik Michiel te laten gaan. Meegaan zou misschien onverstandig zijn. Het was nog maar mijn eerste rondje van 1000m, er zouden er nog veel volgen. Met een 50m achterstand op Michiel liep ik binnen. Mijn eerste rondje zat er op! Daarna was het terug de beurt aan Mo. Hij begon furieus aan zijn 2de rondje. Blies zijn motor op. Het zou 3 ronden duren voor hij terug in zijn normale ritme geraakte. Hierdoor zagen we het andere Punk Running team stilaan van ons weglopen. Met mij ging het gelukkig beter dan verwacht. Naar het einde toe werd het door gebrek aan training moeilijker maar ik beet op mijn tanden. Elke training roepen naar mijn atleten dat ze moeten durven afzien is makkelijk. Nu ik meeliep moest ik wel het voorbeeld geven. We sloten de wedstrijd mooi als 2de (18.960m) af na teammakkers Michiel en Hendrik.(19.412m).

Naast de 2 mannen teams was er ook nog een vrouwen team. Bo Paps en Femke Driesen liepen een fantastische wedstrijd. Deze dames kwamen ruim boven de 15km uit.

Uitslag:

Hendrik Vandeberk & Michiel Vanholst 19.412m

Mohammed Laaraj & Rik Ceulemans 18.960m

Patrick Vandebosch & Pascal Vanmarcke 18.470m

        Bo Paps & Femke Driesen 15.350m

 

Zondag 21 aug 2016: Speedrun Gotem

Dit jaar stond er in Gotem naast de traditionele 10km ook een speedrun op het programma. Voor deze race had de organisatie 14 atleten uitgenodigd. Mohammed Laaraj was 1 van deze geïnviteerde atleten. Voor hem zou het een ideale gelegenheid zijn om eens te zien hoe het met zijn conditie gesteld was. Hoeveel achterstand opgelopen door een bloedklontertje in zijn kuit waardoor hij maanden buiten strijd was zou hij reeds weggewerkt hebben? Het resultaat primeerde dus niet. Hij moest dus niet tactisch lopen.

Van bij de start lag het tempo hoog. De groep werd snel op een lint getrokken. Al zeer snel brak de groep in 2. In dit 2de groepje nam Mo de kop. Hij vocht om het gat niet te groot laten worden. Halfweg was ook dit groepje helemaal uiteen gevallen. Mo liep toen in een mooie 9de plaats. Het zag er dus goed uit maar in de laatste 500m moest hij deze positie prijsgeven en verloor hij nog 3 plaatsen. Een beetje ontgoocheld liep hij over de finishlijn. Geduld is niet zijn sterkste punt. Hij zou liever vandaag dan morgen al superprestaties neerzetten maar maanden in de lappenmand liggen met een blessure veeg je niet zomaar even snel uit. Maar als coach zag ik toch dat hij al reuzenstappen gezet heeft. Binnen enkele maanden zien we weer de echte Mohammed.

Zondag 14 aug 2016: AVONDLOOP BOCHOLT 2016 -- 10KM

1 TIM STESSENS  °1982 heren SEN NEERPELT 0:33:14

2 GEERT MAES  °1984 heren SEN LOMMEL 0:34:20

3 STEF SIMONS  °1991 heren SEN BREE 0:35:19 0

4 BART AMPE  °1983 heren SEN BOCHOLT 0:37:18

5 KRISTOF CLAES  °1983 heren SEN BREE 0:37:42

6 PETER LEPPENS  °1980 heren MAS 35+ LOMMEL 0:38:18

7 LIEVE PALMANS  °1968 dames MAS 35+ NEERPELT 0:38:52

8 SWINNEN  °1962 heren MAS 50+ HAMONT-ACHEL 0:38:52

9 BRECHT STESSENS  °1994 heren SEN BOCHOLT 0:39:13

10 EDDY MOORS  °1963 heren MAS 50+ HAMONT-ACHEL 0:39:

 

Woensdag 3 aug 2016: Midzomerjogging Eversel 2016 (Verslag Tim Stessens)

Maandag middag had ik besloten om af te zakken naar de jogging in Eversel. Dit was bedoelt als training maar eenmaal daar bleek er toch wat volk te zijn. Er moest dus toch doorlopen worden. De rustige training zou dus een doorgedreven training worden.

Samen met Rikki Meylaers een half rondje losgelopen bleek het toch warmer te zijn dan gedacht. Toen was het tijd voor naar de start te gaan. Eenmaal het startsein werd gegeven heb ik direkt het tempo hoog gelegd. Ik liep weg van de rest. Hierna heb ik gedurende de rest van de wedstrijd het tempo hoog gehouden. Met 2min voorsprong liep ik over de finish. Op naar de volgende wedstrijd.

Zondag 24 juli 2016: De Nacht in Alken.

Traditioneel staat er de week na de Nacht in Heusden deze van Alken op het programma. Daar Michiel Vanholst aangesloten is bij deze club konden we er niet wegblijven. Michiel zou er de mijl gaan lopen. Op training vroeg hij of Mohammed Laaraj niet mee wilde lopen. Mo die nog ver van zijn goede conditie zou deze wedstrijd opnemen als doorgedreven training terwijl Michiel een gooi zou doen naar nog een extra clubrecord.

De start klonk, Mo en Michiel waren goed weg maar al na 200m werd duidelijk dat het tempo te laag lag, iedereen zat wat naar elkaar te kijken dus toen wisten we al dadelijk dat het clubrecord niet voor vandaag was. Pas na een goede km ging het tempo goed de hoogte in. Deze plotse versnelling maakte het Michiel en vooral Mo moeilijk. Zij moeten het meer hebben van een hoog en vlak tempo. Michiel kon de schade nog wat beperken en liep als 4de in een voor hem wat teleurstellende 4min27 over de finish. Mo kwam 10sec later binnengelopen.

Dadelijk na de mijl nam Michiel ook nog deel aan de afsluitende 5000m. Niets moest, alles mocht. Vorige week had hij zijn doel op de 5000m al bereikt, nl onder 15min lopen. Hij liep in Alken als 2de over de finish in 15min52, bijna 1min trager dan vorige week. 

Zondag 17 juli 2016: De Nacht in Heusden: Michiel Vanholst loopt nieuw PR

Al weken werd er uitgekeken naar de Nacht in Heusden. Deze avond was het dan zover. De Nacht in Heusden is na de Memorial in Brussel de 2de grootste pistewedstrijd in België. Om er aan mogen deel te nemen moet je als atleet op 5000m onder 15min10 gelopen hebben. Vorig jaar had onze jongste van de groep Mohammed Laaraj al mogen proeven van deze wedstrijd en dit werkte aanstekelijk. Ook Michiel Vanholst wilde wel eens deelnemen. Tot voor dit jaar kon Michiel enkel dromen om er aan de start te staan maar dit jaar is hij in topconditie. Zijn PR werd gevoelig verbeterd. Zijn oud record werd met maar liefst 27sec verpulverd van 15min37 tot 15min11. Net 1sec boven de gevraagde inschrijftijd maar gelukkig werd zijn inschrijving toch aanvaard. Zodoende stonden er dit jaar dus 2 Punk Runners aan de start.

Michiel startte met ambitie. Zijn record welke dit jaar al met 27sec verbeterd was wilde hij graag nogmaals verbeteren terwijl voor Mohammed het een eerste test zou zijn hoe het met zijn conditie gesteld zou zijn na een zware blessure (2 maanden out met een bloedklontertje in zijn kuit).

De start werd gegeven. Beide Punk Runners schoven mooi mee in de kop van de race. Ronde na ronde, in een constant tempo van 71-72sec/ronde. Maar na 6 ronde haperde het tempo met Mo. Zijn motor was opgeblazen. 7 weken trainen na een inactiviteit van 2 maanden was tekort. De rest van de race was een lijdensweg voor hem. Een beetje ontgoocheld liep hij over de finish in zijn slechtste tijd ooit.

Michiel verging het beter. Hij bleef gedurende de hele wedstrijd mooi aan een strak tempo lopen. Op het einde perste hij er nog alles uit. De klok bleef staan op … 14min59sec. Opnieuw een dikke verbetering van zijn record met maar liefst 12sec. Hij glunderde.

Maandag 4 juli 2016: Stratenloop Nieuwerkerken

Elke maandag is het de beurt aan een andere Punk Runner om een parcour uit te stippelen voor een lange duurloop en om achteraf de hongerigen te spijzen en de dorstigen te laven. Vandaag was het de beurt aan Michiel. Hij kwam op de proppen om de training te vervangen door een wedstrijd in Nieuwerkerken.

Door omstandigheden (Geert is dit weekend kersvers vader geworden van Matz, Mohammed zit nog in ramadan, Ruben W moest nog enkele zaken regelen voor zijn nieuwe woonst, …) waren er een deel afzeggingen en stonden we maar met 3 aan de start.

Michiel Vanholst en Hendrik Vanden Berk die zijn eerste wedstrijd in Punk Runningkledij zou beslechten zouden volop voor de overwinning gaan terwijl Jelle Bertels die nog met zware benen zat na zijn EK in Italië het iets rustiger zou opnemen.

Op 20u30 klonk het startschot. Dadelijk schoten Michiel en Hendrik weg van de groep en namen voorsprong op Steven Heemskerk. Gedurende de eerste 5km groeide de voorsprong uit tot een goede 50m maar daarna knabbelde hij aan de voorsprong. Eerst moest Hendrik eraan geloven. In de laatste ronde van 2km werd Michiel bijgehaald. Dit zorgde ervoor dat Michiel even de schouders liet hangen waardoor hij op zijn beurt enkele meters moest toegeven. Steven won de wedstrijd voor Punk runners Michiel en Hendrik. Als 4de kwam Jelle zeer ontspannen over de meet. Zijn EK berglopen was blijkbaar goed verteerd. 

Zaterdag 2 juli 2016: Jelle Bertels op het EK berglopen in Arco-Italië

Dit weekend was een weekend waar Jelle al een tijdje naar uitkeek. Na zijn 2de Belgische Berglooptitel in Malmedy mocht Jelle Bertels de Belgische kleuren gaan vertegenwoordigen op het EK berglopen in Italië. Ondanks dat hij nog volop bezig was met het bouwen van een huis en de zorgen die het prille vaderschap meebracht kon hij toch het karakter opbrengen om zijn trainingen niet te verwaarlozen. En als er al eens een dipje was stonden Mohammed en Michiel gereed om achter zijn veren te zitten.

Zodoende vloog Jelle donderdag richting Arco, een stadje aan het gardameer. Hij beloofde zich helemaal te geven maar tegen de echte specialisten die dag in dag uit in de bergen trainen en wonen zou het moeilijk worden. In de voorbereiding had hij wel enkele trainingen op de mijnterril gedaan maar een heuveltje kan je moeilijk vergelijken met een berg.

Zonet kregen we een berichtje: “hehehe. Het zit er weer op. Zwaar, zwaar, zwaar”.

Hierna volgde de uitslag. Jelle kwam als 42ste over de finish

Verslag Jelle Bertels:

Vandaag mocht ik de Belgische driekleur verdedigen op het Ek berglopen in Arco Italië.  Na de parcours verkenning gisteren zag het er goed uit. Een parcours met veel afwisseling.  Trappen, bospaden, rotsen, betonplaten, veldwegen...

Het zat er allemaal in.  Vandaag voorspelde ze regen en 32 graden. We waren met een beperkte Belgische delegatie afgereisd. 1 junior man, 1 senior vrouw en 1 senior man. Maximilien werd glanzend 5de bij de junioren heren. Sara deed het voor België niet slecht. En mijn race was naar behoren. 3 ronden (1kleine, 1 grote en terug de kleine ).

Om 12u was de start midden in een regenbui.  Iedereen was er klaar voor, alhoewel iedereen met een andere type schoen liep. Ruw glad, het was niet duidelijk. Voor de zekerheid koos ik toch voor mijn trail schoen van RSLAB. In het stadsgedeelte gleed ik door de regen steeds uit en had helemaal geen grip, heel lastig dus en een slechte start. Richting het kasteel de trappen  op en door de smalle doorgangen stropte het op. De eerste kleine ronde was maar zo  snel als de eerste vrouw senior. Opnieuw door het stadsgedeelte over de gladde stenen. En terug richting het kasteel. Deze keer niet tot boven. De regen was ondertussen ook gestopte en de zwoele warmte kwam er door. Een kleine afdaling volgde richting de olijfgaarden. De weg over en meteen weer klimmen, ditmaal over veldwegen, het was een lange klim. Ik kon mijn plaats goed bewaren en in de afdaling over het asfalt kwam ik terug op enkele lopers. Daarna volgde het meest pittige stuk. Bergop, rotsen, glibberige stenen en dat voor een kleine kilometer.  Maar eens hier voorbij kon ik alles zetten op de langste afdaling.  Mijn armen waren net wieken in de wind en met grote passen vloog ik naar beneden. Ik haalde nog 5 man in. Ondertussen waren de natte stenen veelal opgedroogd en had ik ook daar grip.  De laatste ronde,  nog eenmaal naar het kasteel. De stijle trappen de trappen in de toren van het kasteel...ingehaald door 2 lopers. en dan de laatste afdaling, ik neem opnieuw een goeie snelheid. De twee die me voorbij kwamen pakte ik al gauw terug. Ik kreeg een Turk in mijn vizier en in de afdaling op de trappen stak ik hem voorbij. Maar in de laatste rechte kwam hij terug over mij. Ik kwam uiteindelijk als 42ste over de meet.  

Maandag 27 juni 2016: Punk running test nieuwe sportdrank.

Vandaag kreeg ik een mailtje van onze sponsor Performance. Ze brengen deze  week een nieuwe isotone sportdrank uit en de Punk Runners hebben het genoegen om deze als eerste uit te proberen. Als dus binnenkort de regen plaatsmaakt voor de zon zal dehydratatie tijdens trainingen en wedstrijden geen kans maken.

Zondag 26 juni 2016: Stratenloop Hechtel-Eksel (Verslag Ruben Winderickx)

Normaal stond er voor vandaag een gewone training op het programma, maar omdat ik door oud Punk Runner Dave Maes gevraagd was om deel te nemen aan een stratenloop die hij had helpen organiseren, stond er vandaag dus weer een stratenloop op het programma. Deze keer terug een 10km in het centrum van Eksel. Dit zou dan al de 3de wedstrijd worden in de week na mijn stage in Koksijde met de militaire ploeg. Een echte topprestatie zou er dus zeker niet inzitten.

Bij de wedstrijd aangekomen lag er zoals beloofd bij de inschrijving al een nummer voor mij klaar. Nu was het alleen nog wat loslopen, een paar versnellingen doen om daarna aan de wedstrijd beginnen. Hierbij werd ik vergezeld door teammakker Tim Stessens, die ook al aan zijn 3de wedstrijd zat en bij wie de benen ook niet al te super aanvoelden. Aan de start deed ik wat navraag bij de andere atleten om te weten te komen wat voor vlees we in de kuip hadden.

Dan klonk eindelijk het startschot en waren we vertrokken voor 5 rondes van ongeveer 2km. Ik had mij voorgenomen het zelfde te starten als anders, vlot maar niet te snel en was deze keer als eerste weg. Na het tempo terug wat naar beneden te hebben gehaald naar 3”10 - 3”15 zaten alleen nog Tim en een andere loper in mijn spoor. Bij het inzetten van ronde 2 nam die het kopwerk over. Ik zette mij gewoon achter hem en wachtte af wat hij van zin was. Tim moest op dat moment even een gaatje van 50m laten. Na een halve ronde vroeg mijn medeloper de kop over te nemen en te wisselen om het tempo er zo in te houden. Dus ik nam terug over. Tegen het einde van ronde 2 keek ik eens achter mij. Ik zat alleen. Er was een gaatje gevallen. Bij het inzetten van ronde 3 kreeg Tim zijn goede benen terug. Hij stak een tandje bij, liep het gat met de 2de loper dicht en ging erover. In de 2de helft van ronde 3 had hij ook mij te pakken. Ik zette mij in zijn spoor en probeerde zijn stevig tempo aan te houden, maar dan kwam er een hele scherpe bocht en viel ik even stil. Hier profiteerde Tim natuurlijk ten volle van. Hij zette een kleine versnelling en ik moest een gat latenvallen. Dit gat probeerde ik nog te dichte, maar doordat ik mij wat overschat had en de eerste helft al te veel energie had verbruikt werd dit gat alleen maar groter. Nu was dus alleen nog het doel die 2de plaats te behouden zodat we een mooi podium hadden met punkrunning op 1 & 2. Na nog 4km hard op de tanden te hebben moeten bijten kwam ik binnen op een niet zo super tijd van 32min43, 1min na Tim die binnen kwam op 31min43. Ik behaalde toch nog een 2de plaats, dus plaats 1 & 2 voor punkrunning was binnen.

Zaterdag 25 juni 2016: Dwars door Zonhoven

Zonhoven telt 3 loopwedstrijden. Als Zonhovense atletiekclub kunnen we hier moeilijk op ontbreken. Vandaag was het de beurt aan Dwars door Zonhoven, de 3de en laatste wedstrijd.

Mohammed Laaraj die midden in de Ramadan zit zou de korte afstand op zich nemen. Door de slechte weersomstandigheden hadden het rondje van 2.5km moeten inkorten tot 2km. Het gevolg was dat de 5km vervangen werd door een 4km. Jelle Bertels en Michiel Vanholst zouden onze kleuren verdedigen op de 10km.

Om 19u15 klonk het startshot. Al snel vormde er zich een Punk Runningtreintje met Mo aan de leiding. Hier vlak achter liep Michiel. Hij had Jelle al de hele week opgejaagd door te zeggen dat hij hem er ne keer zou opleggen. Tot nu toe was het hem nog nooit gelukt maar met zijn goede conditie van de laatste weken was het nu een uitgelezen kans. Michiel startte dus goed snel in het spoor van Mo. Hij probeerde dadelijk een gat te slaan maar Jelle zou zich niet zomaar laten doen en startte voor zijn doen ook snel. Onder het beukwerk van Mo viel het punkrunning treintje na een goede km uit elkaar. Mo snelde weg van het 10km duo. Hij liep onbedreigd naar de overwinning op de 4km. Hierachter werd het een leuke en spannende wedstrijd. Michiel nam enkele meters op Jelle. Elke km groeide het gat met enkele meters. Maar Jelle bleef vechten hij zou het niet zomaar cadeau geven. Hij hoopte dat Michiel nog een inzinking zou krijgen maar deze bleef zijn tempo mooi strak houden. Michiel liep als eerste op de 10km over de finish op 21sec gevolgd door Jelle die 2de werd.

Donderdag  23 juni 2016: 1000m in Tessenderlo - Verslag Ruben Winderickx

Gisteren stond mijn eerste pistemeeting van het seizoen op het programma. Mijn trainer Frank had op mijn trainingsschema gezet, aan de 1000m deel te nemen. Een afstand die naar mijn mening iets te kort en iets te snel voor mij is omdat ik bij piste meetings eerder de 3000 en 5000m loop, maar zeker eens het proberen waard. Aangezien het al jaren geleden was dat ik nog een 1000m op de piste had gelopen had ik dus geen idee welke richttijd ik moest opgeven. Voor het inschrijven ging ik dus ten raden bij hem. Deze rade mij aan 2min55 op te geven. 

Een half uur voor de wedstrijd zou beginnen, begon ik met een kwartiertje loslopen. Hierbij voelde de benen heel stijf en niet al te fris aan, waarschijnlijk zaten de stage en de wedstrijd van de week ervoor nog wat in de benen. Voor de wedstrijd nog rap wat versnellingen gedaan om de stijfheid er wat uit te krijgen, om mij dan vervolgens naar de start te begeven. Achteraf gezien had ik beter een iets snellere tijd opgegeven, aangezien ik nu helemaal aan de buitenkant moest starten en gelukkig nog net in de snelle reeks zat. 

Het startschot luide en we waren vertrokken. Ik was als 5de weg, maar schoof al snel door naar de 2de positie. Na 200m kwamen we op 31 door en waren we dus aan het lopen voor 2min 35. Bij de 400m die we doorkwamen op 1min03 vroeg de koploper van ROBA om over te nemen, dit kon ik echter niet omdat ik al aan het zwoegen was om het huidig tempo aan te houden en ik bang had mij te vergalopperen. Dus bleef ik gewoon zitten. Bij de 600m voelde ik dat ik het tempo niet kon houden en dus een gat van een paar meter moest laten tussen de kopman en mezelf. Hierdoor kwamen de achtervolgers er een voor een over en zat ik terug in 5de positie. Een plaats waarop ik zeker niet wou eindigen. Ik weet niet waar ik de energie nog gehaald heb, maar de laatste 150m heb ik dan nog een klein eindsprintje kunnen inzetten en nog 3 man kunnen inhalen. Uiteindelijk heb ik mijn 1000m gelopen in een tijd van 2min40.53 en ben ik geëindigd op een 2de plaats.

Maandag 20 juni 2016: Nacht van Torhout - Verslag Ruben Winderickx

Na al een deel van mijn eerste loopstage ooit te hebben overleefd zonder last of blessures. Besloten de coaches van de militaire ploeg de stage af te sluiten met een wedstrijd. De 10km van De nacht van West-Vlaanderen in Torhout. Deze zou dan wel als training beschouw worden aangezien we al de hele week 2 keer per dag hadden getraind.

Vrijdag de dag van de wedstrijd begonnen we met een goed ontbijt gevolgd door een korte duurloop. Aangezien de wedstrijd toch pas ’s avonds was en we toch al in het ritme zaten van 2 looptrainingen per dag. Na nog wat goede rust vertrokken we dan uiteindelijk richting Torhout. Waar we begonnen met wat loslopen en versnellingen om de stijfheid wat uit de benen te krijgen. Vervolgens begaven we ons dan naar de start, waar we vol spanning wachte op het startschot. Daar klonk het startschot dan en we ware vertrokken. Ik had me voorgenomen iets trager te starten dan anders omdat ik niet precies wist wat mijn benen nog zouden aankunnen. Want stilvallen of uitstappen was geen optie! Rond km 1 was de hele wedstrijd uiteengevallen in allemaal kleine groepjes en zaten we iets verder naar achter dan normaal, maar nog altijd rond de 20-30ste plaats. Op die moment lopen we nog met z’n drieën alle drie van de militaire ploeg te jagen op de vele kleine groepjes voor ons. Sven kerremans die normaal een snelle duurloop van de wedstrijd ging maken, pakte op die moment ook de kop over om Patrick en mij uit de wind te zette en ons tot km 5 geleidelijk van groepje tot groepje te voeren. Op km 5 zette hij ons dus af en was het aan Patrick en mij om de wedstrijd af te maken. Ver voor ons konden we nog 2 kleine groepjes zien lopen, de benen zaten nog fris dus gingen we een versnelling hoger om ook deze nog te pakken te krijgen. Rond km 6,5 was er een lange helling in het parcour, op deze helling kon ik goed tempo houden en kwam ik al een pak dichter bij het eerste groepje. Hierdoor moest Patrick er spijtig genoeg vanaf en zat ik nog alleen in de achtervolging. Uiteindelijk bij het eerste groepje aangekomen was het er op en er over. Nu nog het laatste groepje dat nog in zicht was, hier kwam ik ongeveer op km 8 bij. Hier ging ik ook vlot voorbij, alleen was er bij dit groepje wel iemand die aanpikte. De laatste 2 km bleef deze in mijn spoor lopen en dacht er op het laatste rechte stuk nog over te komen. Dit ging ik dus niet laten, dus zette ik nog een klein sprintje in en liet ook hem achter mij. Na een stevige trainingsweek mocht ik content zijn met 33min49 op 10km en een 7de plaats.

Maandag 13 juni 2016: Wedstrijd kijken via mijn GSM

Na vorige week een nieuw clubrecord op de 3000m gelopen te hebben zouden we nu volop gaan voor dit op de 5000m. Hiervoor had Michiel Vanholst de Memorial Jos Verstockt die onderdeel is van de Flanders Cup in Lier uitgekozen. Gedurende de hele week werd er geregeld naar de website  van de organisatie gekeken. “Zou Michiel in de juiste reeks zitten?” Donderdag kwam dan de verlossing. Michiel mocht voor het eerst op een grote wedstrijd in de A-reeks starten tussen toppers als Koen Naert en Regis Thonon. Koen was in 2008 toen ik hem leerde kennen nog een jong gastje die naar mij opkeek. Hij liep met mij mee toen ik voor het goede doel van het glazen huis in Gent naar de run for life stand in Aalst liep. In de tussentijd is er al veel veranderd en is Koen 1 van de smaakmakers in de Belgische atletiek waar veel jongeren naar opkijken. 

Zaterdagavond reed Michiel op naar Lier. Voor het eerst kon ik er niet bijzijn. Dus geen tussentijden roepen elke ronde dat Michiel passeert. Op zondag voetbal ik en elk jaar hebben we op het einde van het seizoen een afsluitingsfeestje. Wat vloekte ik even. Maar gelukkig bestaat er tegenwoordig zoiets als internet. De organisatie in Lier had op youtube gezorgd voor livestream. Om klokslag 21u zat ik dus in volle zaal naar mijn GSM scherm te kijken.

Het startschot klonk, Michiel zette zich dadelijk achteraan in het peloton. Hij had zijn hoop gevestigd op een tijd onder 15min en het was dan ook tegen dat tempo dat hij startte. Geleidelijk aan schoof hij plaatsjes naar voor. Alles zag er perfect uit, tot op 3000m zat hij nog steeds op schema, maar toen viel de groep waarin hij hing uit elkaar. Michiel moest nu zelf het werk beginnen doen. Dat kostte teveel krachten waardoor hij belangrijke seconden verloor.

En ik zat daar in Hasselt maar achter mijn GSM toestel. Helemaal in de ban van de wedstrijd. De muziek, het gebabbel van mijn voetbalmakkers, het kon mij allemaal niet afleiden. Nee, ze zagen mij zelfs meeleven. “Verdoeme Michiel, tanden bijten” Of “Komaan, tempo moet ophoog”. Het waren zinnetjes die ik riep in volle zaal.

Dadelijk na overschrijden van de finish belde ik hem. Femke zijn vriendin nam op. “En? Wat is de eindtijd?” vroeg ik. Met 15min11.24, een 8ste plaats had hij zijn PR met maar liefst 27sec aangescherpt. Ook het clubrecord was nu in zijn bezit maar toch wilde we graag meer. Een tijd onder 15min zal voor een komende wedstrijd zijn.

Donderdag 9 juni 2016: Gek zijn doet geen pijn

Vorig jaar zijn we tijdens de ramadam geregeld ’s morgens om 6u30 gaan trainen. Zodoende konden we de hitte vermijden en had Mohammed toch wat eten in zijn maag zitten. Ook dit jaar hebben we besloten om dit te doen. Ook voor Jelle zou dit goed uitkomen. Hij is volop bezig met het bouwen van hun huis, wil verhuizen in augustus en kon dan dadelijk na zijn werk daar invliegen.

Om 6u ging de wekker af. Wat was het nog lekker in bed, wilde mij nog even omdraaien maar de plicht roept. Vlug mijn loopkledij aan, en naar beneden. Daar zag ik dat ik een berichtje had ontvangen. 01u20: “Rik, heb tot net aan mijn huis gewerkt, ben er dus niet op training”. Verdoeme, Jelle heeft mij weer goed liggen. Hij komt met het idee en ligt nu lekker in bed. 10min later zat ik dus alleen in de auto op weg naar Mohammed.

Deze stond al klaar. Met een big smile. Soms herken ik mijzelf in hem. Ook ik fleurde op als ik mocht gaan lopen. Na 15min inlopen zochten we een leuk rustig stukje uit om er 10x400m te doen. Enkele deed ik mee. Ja, ik kan het nog :) . (mijn benen liepen bij elke 400 wel vol melkzuur maar probeerde het niet te laten merken) De rest beperkte ik mij vooral tot supporteren. Wat een luxe heb je toch als coach. Als je wat moe bent kan je even rusten en van de zijkant de mannen wat aanmoedigen.

Zondag 5 juni 2016: Eerste 3000m voor Michiel Vanholst

Een tijdje geleden kwam Michiel plots af met de vraag om eens naar de clubrecords van ACA Alken te kijken. “Zou ik niet proberen om enkele van deze records op mijn naam te zetten?”  Vorige week deden we een gooi naar het eerste clubrecord, nl dit van de 2000m. De wedstrijd verliep voortreffelijk maar Michiel strandde met 5min41sec op minder dan een seconde van het clubrecord. Voor een eerste poging was het een mooi resultaat maar toch heerste er een beetje het negatief gevoel van het net missen van dit record.

Vandaag werd een 2de poging ondernomen. Dit maal niet op de 2000m maar op de 3000m. Het zou voor Michiel een allereerste maal zijn dat hij een 3000m ging lopen. Hiervoor hadden we de wedstrijd in Oordegem uitgekozen. In de auto voelde je al wat spanning. “Hopelijk zit ik in de juiste reeks met veel atleten die voor een tijd rond 8min40 gaan”  Een tijdje later kreeg Michiel goed nieuws. Hij zat met een 15de tijd in de eerste reeks. Ideaal dus om zich te laten meedrijven. Het startschot klonk en Michiel nestelde zich achteraan het peloton. De eerste ronde verliepen voortreffelijk. Michiel zat in een ideaal groepje. Na 4 ronden hadden ze zelfs 4 sec voor op het opgestelde schema. Maar in de 5de ronde viel het tempo eventjes weg in het groepje. Er werd wat naar elkaar gekeken. De 4sec voorsprong werd in 1 ronde weggegooid. Gelukkig ging in de 6de ronde het tempo terug de hoogte in. Op het einde haalde Michiel door zijn goede eindspurt nog enkel lopers in. Toen we dan net over de finish zijn eindtijd van 8min40 meedeelde zag je zijn ogen glunderen. “Yes, clubrecord 1 is een feit” 

Vrijdag 3 juni 2016: Eerste stap terug

Het eerste winterseizoen was voor Mohammed met 5 overwinningen (waaronder een Limburgse titel) voortreffelijk verlopen. Hierdoor waren de verwachtingen voor dit zomerseizoen hoog gespannen maar plots sloeg het noodlot toe. Mo die net14 dagen rust achter de rug had belde plots in paniek. Net terug van een duurloopje was zijn kuit blauw beginnen uitslaan en voelde hij zeer veel pijn. Er werd snel een afspraak met de dokter gemaakt. Hier kreeg hij de raad om enkele dagen te rusten maar ipv te beteren werd het slechter. Dit was het begin van een lijdensweg die in totaal 2 maanden zou duren. Mo die zo graag loopt werd er bijna gek van. Gelukkig kreeg hij 14 dagen geleden groen licht om terug beginnen te trainen. Door zo lang out te zijn moest het zomerschema helemaal omgegooid worden. De komende weken zullen volledig staan in teken van de wederopbouw van zijn conditie. Geregeld zullen we als training wel eens een klein wedstrijdje lopen. De verwachtingen zullen dan niet hooggespannen zijn. Pieken zal pas zijn voor binnen enkele maanden.

Vandaag stond er met de teutenjogging een kleine wedstrijd op het programma. Daar het een thuiswedstrijd betrof besloten we de Leo Roosen, de bezieler van deze wedstrijd een plezier te doen en er aan deel te nemen. Maar we zouden er wel geen trainingen voor laten vallen. Gisteren werd er nog duchtig getraind. Mo stond dus met zware benen en een mindere conditie aan de start. Voor de wedstrijd inspecteerde we het parcour en bespraken we de aanpak. “Mo, je hebt zwaar benen en je conditie is door zolang out te zijn niet 100%. Vertrek dus rustig, kijk de kat uit de boom en wacht af tot na de 3de km”. Maar eens het startschot klonk vergat hij alles. Zo lang zonder wedstrijd had zijn honger aangewakkerd. Dadelijk gooide hij er de beuk in. Samen met de latere winnaar van de 10km liep hij weg. Na enkele km's voelde hij echter zijn benen zwaar worden maar Mo liet zien dat hij over een ijzersterk karakter beschikt. Na 16min31 liep hij afgescheiden over de finish.

Na deze wedstrijd liepen we nog een rondje van 5km mee met Femke, de vriendin van Michiel. Zij was ingeschreven voor de 10km. (2 ronden van 5km) Terwijl wij uit liepen konden we Femke aanmoedigen. Na een dikke 43min liep zij met een big smile als eerste dame over de finish.

Maandag 30 mei 2016: 20km Brussel (Verslag Jelle Bertels)

De 20km van Brussel zit er weer op voor 2016.

Een week nadat ik Belgisch Kampioen Berglopen werd stond ik weer klaar aan de start in het Jubelpark. Het weer zou niet goed blijven, maar voor en tijdens de wedstrijd konden we niet klagen. Het was warm en zwoel. Het aantal deelnemers is ondertussen al gestegen tot 40000. Maar ja, dat maakt voor mij niet veel uit. Als goede lopers mogen we in de elite-box starten.

Tien minuten voor de start kom ik aan, Michiel en Rik vroegen hun al af waar ik bleef. Nog net even de benen losgeschud, wat stretchen en dan de box in. Links en rechts kijken, wat bekende gezichten succes wensen en om 10u stipt, KNAL en GO! We zijn weg.

De benen voelen zwaar, maar de start was kalm, te kalm in vergelijking met andere jaren. Aan het koninklijk paleis lopen Michiel en Ik zelfs op kop, wie had dat gedacht!?! Het was echter van korte duur, hierdoor werden de toplopers getriggerd en versnelden ze meteen. Richting Louisalaan even een flesje Spa nemen om af te koelen. Het tempo lag goed maar voelde zwaar aan. Michiel kwam super goed mee en nam af en toe kop. Van de Louisalaan liepen we richten de bomen van het terkameren bos. Pas na ter kamerenbos kreeg ik even een dipje, Lander Vanderspikken nam een loopje, ik kwam rustig weer bij. Michiel voelde zich even goed en geef een extra duwtje, Lander ging er deze keer achteraan. Ik hield rustig mijn tempo en kwam voor een tweede keer rustig bij. Hierna was Michiel wat in de rooie gegaan en kon niet meer volgen in de afdaling richting Auderghem. Daar was het gat geslaan. Lander bleef hangen, had het even moeilijk maar kwam er weer door. Ondertussen hadden we in de afdaling het gat naar de volgende loper gedicht, en de 11deloper kwam in zicht. Na 3km hadden we ook hem te stekken. Nu was het aftellen naar KM 17, de fameuze klim richting het jubelpark. Lander had duidelijk meer zin om te winnen en zette een extra tandje bij. Ik wist dat ik niet kon blijven aanpikken dus liet ik hem gaan maar hield het tempo hoog zodat niemand me in zou halen. Nog even de toeschouwers aangemoedigd wat luider te supporteren, en met succes. Met een tijd van 1u7min18sec en een algeme 12de plaats ben ik zeer tevreden over de meet gekomen.  Michiel was maar enkele tientallen seconden achter me en kwam met een verdienstelijke 15de plaats over de meet.

Maandag 30 mei 2016: Druk weekend: 2000m Booischot + 20km Brussel (Verslag Michiel Vanholst)

Deze week opnieuw de intervaltraining op donderdag vervangen door een duurloop om op vrijdag een nieuwe poging te wagen op de 2000m voor het record van mijn atletiekclub AC Alken. Dit ging ik proberen op de vrijdagavondmeeting in Booischot. Er was ook een meeting in Genk op zaterdag, maar deze viel voor mij te dicht tegen de 20km door Brussel die ik op zondag ook nog zou lopen.

Achteraf bleek Booischot ook de goede keuze, ik had er met Kevin De Kerpel immers een goede tegenstander die ook liep voor een tijd onder de 5”40. Kevin was zeer sterk en nam 4 van de 5 rondes voor zich, ik nam enkel de 3e ronde voor mijn rekening en probeerde daarbuiten gewoon zo goed mogelijk te volgen. In de laatste ronde lukte dat jammer genoeg even niet meer en moest ik een tiental meter prijsgeven. En het waren die meters die ervoor zorgden dat ik net op 1 seconde strandde van record van AC Alken. Ik liep over de streep in 5”41.39… een sterke tijd, zelfs voorlopig de 10e seizoenstijd in België, maar toch net iets meer dan een seconde te traag. Jammer.

Dan maar alle hoop op zondag dus, voor de 3e keer aan de start van de 20km door Brussel. Voor trainer Rik een nostalgisch moment exact 10 jaar na zijn overwinning en er stonden met mij en Jelle opnieuw twee van zijn atleten aan de start.

Eens vertrokken leken de toppers wat naar elkaar te kijken en werd er relatief rustig geopend, zo kwamen ik en Jelle op km 3 zowaar nog door aan de kop van de wedstrijd.. Iets later werd het kleine pelotonnetje waar we bijhingen dan toch uit elkaar getrokken door de snelle mannen.

Maar Jelle en ik kwamen in een goed groepje terecht samen met ook Lander Vanderspikken en nog één andere loper die ik niet kende. Tot op km 12 kon ik goed mee met dit groepje, maar toen begon ik iets te veel in mijzelf te geloven en besloot ik zelf aan te vallen. Lander en Jelle konden echter relatief makkelijk terug bij mij komen en lieten me een paar honderd meter verder ook achter.

Vanaf dan was het ieder voor zich, ik viel zeker niet volledig stil en kon mijn positie min of meer handhaven. Uiteindelijk eindigde ik op een 15e plaats in 1u07’42. Een 20-tal seconden achter Jelle, die 12e werd. Opnieuw een verbetering voor mijzelf en dus ook supertevreden over mijn wedstrijd.

Maandag 23 mei 2016: Druk weekend met de Gouden 2000 te Gooik en Herk Loopt (Verslag Michiel Vanholst)

De laatste week liep het terug heel goed op training en dat wilde ik dit weekend ook nog eens op wedstrijd laten zien. De intervaltraining van donderdag heb ik laten vallen zodat ik zaterdag zonder al te zware benen kon starten in de “gouden 2000” te Gooik. Ik had mijn zinnen immers gezet op het clubrecord op deze afstand van mijn Atletiekclub AC Alken, dat record stond op 5”41.

Ik had na de opwarming al gezien dat er met Jonas Sergoris toch minstens één sterke tegenstander aan de start stond en had me voorgenomen dat ik dus de eerste 2 rondes nog niet meteen zelf initiatief zou nemen, maar even zou afwachten. Dat clubrecord aflopen met de volledige 5 rondes zelf op kop te lopen zou immers moeilijk worden. De eerste 2 rondes bleef ik dus in het pelotonnetje dat vooraan liep. maar na 2 ronden stelde ik vast dat we al een aantal seconden hadden verloren op mijn schema en besloot ik dat ik zelf moest overnemen. Ik liep naar de kop en versnelde onmiddellijk, waardoor er ook een aantal lopers van het peloton sneuvelden. Ik liep die laatste drie ronden zelf op kop en tegen een goed tempo, maar dat was niet meer genoeg om de achterstand die we in de eerste 2 rondes hadden opgebouwd nog goed te maken. In de laatste 200m, kwam Jonas Sergoris (die voor eigen club liep en duidelijk enkel op de overwinning uit was) nog over mij gesprint. De rest van de wedstrijd had hij wel geen enkele meter op kop gelopen. Als dat soort jongens er mee een wedstrijd van zouden hebben willen maken, dan was dat clubrecord ongetwijfeld gesneuveld, maar nu kwam ik binnen in een ietwat teleurstellende 5”45.68 

Maar ook zondag stond er voor mij en mijn vriendin Femke een wedstrijd op het programma. Voor ons niet de Bilzen Run, maar wel Herk Loopt. Voor mij een thuiswedstrijd op een goede 500m van mijn deur. Ik had mijn zinnen er dan ook op gezet om in eigen stad zowel de 5km als de 10km te gaan winnen. En Femke wou voor mij niet onderdoen, dus ook zij nam deel aan beide afstanden.

De 5km liep ik van in het begin al vrij makkelijk weg en ik kon dan ook de 2e helft wat temporiseren en mezelf sparen voor de 10km. Ook voor Femke ging het goed en ook zij kwam binnen als eerste vrouw op de 5km.

Dan moest de 10km nog starten natuurlijk, maar ook hier nam ik snel een redelijk grote voorsprong op de eerste achtervolgers. Ik liep mijn 10km uiteindelijk ook zelfs sneller als mijn 5km.  Maar ook voor Femke ging het opnieuw heel goed, ze had deze keer wel sterkere tegenstanders dan op de 5km, maar ook zij wist de 10km-wedstrijd bij de vrouwen te winnen.

Tot mijn verbazing was het Hans Goorts die als 2e man over de streep kwam op de 10km, mijn beste kameraad die enkel nog in conditie was van het afgelopen voetbalseizoen en al lang niet meer echt gelopen had, liet toch een aantal getrainde lopers achter zich.

Uiteindelijk gingen ik en Femke in onze thuiswedstrijd dus met alle prijzen aan de haal en kon ik samen met Hans het podium op. Een superdag voor de supporters. En voor ons ook natuurlijk  :)

Zaterdag 21 Mei 2016: Limburg boven in Malmedy

Zondag 10 april 2016: Sahara run Lommel (Verslag Tim Stessens)

Print-vriendelijke versieStuur naar een vriendPDF versie
closure
Comments