Dromen

Ideeƫnbundel "Help we zijn aan het uitsterven"

Ideeƫnbundel "Help we zijn aan het uitsterven"

Column: "Vrijwilliger"

Oude garde, Jonge veulens

Pistes met vreemde vormen

Pistes met vreemde vormen

Column: Piste en Stratenloop hand in hand

Eerlijke Selectienormen

Aan alle atletiekliefhebbers,

Na het lezen van een open brief van Dany Van de Putte gericht aan de atletiekliga ivm de subjectieve (vriendjespolitiek) selectieprocedures besloot ik om zelf een brief te posten op onze website. Dit als steun, om te laten zien aan Dany dat er vanuit de trainerswereld en bij vele atleten dezelfde frustratie leeft en ook wij verandering wensen.

Net als Dany tijdens zijn lange carrière in de atletiekwereld heerst er ook bij mij een wrang gevoel als het woord ‘selecties’ ter sprake komt. Ook ik werd in het verleden geconfronteerd met nogal vreemde beslissingen ivm selecties.

Zo stuurde men toen ik Belgisch kampioen veldlopen werd niemand naar het WK terwijl de jaren voordien wél steeds een ploeg afgevaardigd werd. Ook toen viel het al op en zaten we met de vraag of ze enkel atleten stuurden als het uitkwam voor Atletiek Vlaanderen? Het jaar dat ik kampioen werd liep er niemand mee van hun dus was het blijkbaar niet interessant iemand te sturen.

Dit is echter niet de enige maal dat ik de wenkbrauwen fronste. Enkele jaren ervoor werd er aan de atleten die wilde deelnemen aan het WK halve marathon gevraagd om hun kandidatuur in te dienen alsook hun trainingsprogramma. De selectie zou dan gemaakt worden na het BK halve marathon in Tongeren. Dat jaar won ik, 2de werd clubgenoot Koen Neven. Ikzelf was geen kandidaat om naar het WK te gaan daar ik reeds een contract had voor de marathon van Brussel. Koen Neven had echter alles op dit WK gezet maar kreeg dan koudweg de mededeling dat hij niet mee mocht. OK tot daar aan toe, maar enkele dagen later besloot men bij de bond plots een atleet te selecteren die nog niets bewezen had op de halve marathon. Deze atleet had ook geen kandidatuur of trainingsprogramma binnen gebracht. Toch mocht hij mee naar het WK. Maar ja, ook hij zat in Atletiek Vlaanderen.

Deze uitzonderingen werden spijtig genoeg enkel voor hun atleten gemaakt. Voor de rest gelden blijkbaar andere regels. Zo wilde ik eens na het WK berglopen maar door mijn trainingsopbouw in functie van mijn najaarsmarathon paste de selectiewedstrijd voor dit WK niet in mijn schema. Hoe ik ook aandrong om mee te mogen naar het WK, steeds kreeg ik een ‘njet’ te horen. Geen selectiewedstrijd, geen WK. Ook al was ik dat jaar 3-voudig Belgisch kampioen (halve marathon, marathon en berglopen) en liep ik het jaar voordien een sterk WK … er werd geen uitzondering gemaakt. Voor ons gelden dus andere regels dan voor de atleten die ‘in de juiste schuif’ liggen. Zo kunnen we nog even doorgaan, nog 100den voorbeelden neerpennen.

Ik zou echter willen oproepen om eens deftig werk te maken van duidelijke en ondubbelzinnige selectiecriteria. Weg met selecties die opgemaakt worden op basis van vriendjespolitiek. Dit is toch wel het minste wat je van de atletiekbond zou mogen verwachten. Dat is het eerlijkst en geeft het minst gezever en atleten en trainers raken op die manier niet langer  gedegouteerd of verliezen hun motivatie niet.

Het kan toch niet zo moeilijk zijn om een eerlijke selectie op te stellen? Enkel een kwestie van duidelijkheid. Regels zoals “je moet in de buurt van de eerste van de categorie blijven” moet men bannen. Gewoon zeer duidelijke afspraken die reeds op voorhand gekend zijn. Bv de eerste 6 bij de sen heren, de eerste x bij de dames, … op een op voorhand aangeduide wedstrijd. Beslis je dan om ergens anders te lopen, of raak je gekwetst, ben je ziek, … dat is dan pech. Je kan dan wel denken “verdoeme ik verdien toch om erbij te zijn” maar iedereen zal dat tijdens zijn carrière wel eens meemaken. En ja, er zullen ook wel eens grote namen sneuvelen. Spijtig, maar we zijn dan wel duidelijk naar de buitenwereld. Net zoals bvb op de Amerikaanse en/of Keniaanse trials. Ook daar zijn de criteria duidelijk en vallen soms zelfs de grootste kampioenen soms af.

Duidelijkheid waardoor je minder wrevel en gezaag creëert. Op die manier kan men bij de bond natuurlijk wel minder aan vriendjespolitiek doen … dus zal onze roep naar eerlijkheid wel een stille dood sterven

Verder wil ik een oproep doen aan alle atleten en trainers om ook hun ongenoegen te laten blijken en niet langer stilzwijgend langs de lijn te blijven staan, maar zelf de spreekwoordelijke pen ter hand te nemen of  deze brief te delen zodat er hopelijk eindelijk eens wat verandering komt bij de bond.

Rik Ceulemans 

Print-vriendelijke versieStuur naar een vriendPDF versie
closure