Een beetje plagen kan extra motivatie betekenen.

Net toen ik deze morgen gereed stond om te gaan voetballen kreeg ik berichtje van Mo Laaraj. “Trainer, je moet mij straks niet komen halen. Al enkele dagen voel ik mij slap. Heb hoofd-en keelpijn”

Spijtig!  Zodoende zou enkel Bo Paps aan de start van de veldloop in Bree staan. Omdat haar papa Nico moest vandaag werken en er niet kon bijzijn moest ik haar bij haar thuis uithalen. Op weg naar de veldloop probeerde ik haar extra te motiveren. “Bo, uwe papa is er vandaag eens niet bij. Hij vind het zeer erg dat hij moet werken. Je moet vandaag extra je best doen zodat we straks een plagend smsje kunnen sturen,  dat je beter loopt zonder hem.”

Dit vond ze wel leuk: “Ja, leuk papa even plagen. Ik zal extra vechten tijdens de cross voor een goede plaats”

Het startshot ging af. Bo schoot zeer attentvol naar voor en nestelde zich in 3de positie. Ze nam een 20m voorsprong op enkele concurrenten maar halverwege zag je die voorsprong wegsmelten. Ze had het moeilijk, werd voorbij gestoken door 2 meisjes van AVT. Plots liep ze in 5de positie. Maar ze beet zich vast. In het 3de en laatste rondje vocht ze voor wat ze waard was. Met nog 500m te gaan schoof ze terug maar de 3de podiumplaats.  Nog 400m, 350m, 300m, 250m, het was spannend voor de 3de plaats. In de afzink op 200m van het einde startte ze haar eindspurt. Ze nam 20m voorsprong. Deze hield ze. Haar 3de plaats was binnen. Na de podiumceremonie  stuurde we dadelijk een smsje naar hare papa.

Print-vriendelijke versieStuur naar een vriendPDF versie
closure
Comments