Nog veel te leren

Na de goede wedstrijd in Tongeren stonden Mo, Hendrik en Bo vandaag aan de start van de veldloop in Neerpelt. Voor Bo die eerstejaars schollier ligt op training de focus vooral op snelheid. Dit zorgt er voor dat ze in de 2de helft van de cross door gebrek aan afstandstrainingen telkens een serieuze terugval kent. Maar ze vecht steeds hard om toch elke keer haar grenzen te verleggen.

Mo daarentegen stond vol vertrouwen aan de start. In Tongeren liet hij na een moeilijke zomer zien dat het harde werk stilaan begint te lonen. En vandaag wilde hij dit graag nogmaals bevestigen. Al zeer snel scheidde er 2 lopers zich af van de rest van het peloton. Hier achter nam Mo dadelijk het initiatief. Onder zijn beukwerk vormde zich een groepje van 4 welke zouden strijden voor de 3de plaats. 3 ronden lang bleef Mo sleuren zonder nadenken terwijl op voorhand was afgesproken om even de kat uit de boom te kijken en pas in de laatste 2 ronden toe te slaan. Hij voelde zich sterk maar kreeg plots te kampen met krampen. Weg podium. Toen ik achteraf vroeg waarom hij op een parcour dat niet het zijne was toch zolang het kopwerk bleef doen was zijn antwoord: “als ik beter wil worden moet ik ook mijn grenzen verleggen. Dan moet ik maar durven afzien.”
Misschien een goede ingesteldheid maar met een beetje wedstrijdtactiek zou hij nu niet met lege handen naar huis moeten.

In dit groepje van 4 liep ook Hendrik vanden berk. Hendrik liep een mooie en slimme wedstrijd welke resulteerde in een 4de plaats.

Print-vriendelijke versieStuur naar een vriendPDF versie
closure
Comments