Een beetje plagen kan extra motivatie betekenen.

Net toen ik deze morgen gereed stond om te gaan voetballen kreeg ik berichtje van Mo Laaraj. “Trainer, je moet mij straks niet komen halen. Al enkele dagen voel ik mij slap. Heb hoofd-en keelpijn”

Spijtig!  Zodoende zou enkel Bo Paps aan de start van de veldloop in Bree staan. Omdat haar papa Nico moest vandaag werken en er niet kon bijzijn moest ik haar bij haar thuis uithalen. Op weg naar de veldloop probeerde ik haar extra te motiveren. “Bo, uwe papa is er vandaag eens niet bij. Hij vind het zeer erg dat hij moet werken. Je moet vandaag extra je best doen zodat we straks een plagend smsje kunnen sturen,  dat je beter loopt zonder hem.”

Dit vond ze wel leuk: “Ja, leuk papa even plagen. Ik zal extra vechten tijdens de cross voor een goede plaats”

Het startshot ging af. Bo schoot zeer attentvol naar voor en nestelde zich in 3de positie. Ze nam een 20m voorsprong op enkele concurrenten maar halverwege zag je die voorsprong wegsmelten. Ze had het moeilijk, werd voorbij gestoken door 2 meisjes van AVT. Plots liep ze in 5de positie. Maar ze beet zich vast. In het 3de en laatste rondje vocht ze voor wat ze waard was. Met nog 500m te gaan schoof ze terug maar de 3de podiumplaats.  Nog 400m, 350m, 300m, 250m, het was spannend voor de 3de plaats. In de afzink op 200m van het einde startte ze haar eindspurt. Ze nam 20m voorsprong. Deze hield ze. Haar 3de plaats was binnen. Na de podiumceremonie  stuurde we dadelijk een smsje naar hare papa.


Slechte dagen zijn niet leuk maar die zal iedereen wel eens hebben.

Vandaag stond er de cross in Genk op het programma.  Bij de scholieren stond Bo Paps aan de start. Daar ze halfweg de veldloop altijd een dipje heeft hadden we haar opgedragen om in de eerste rond een beetje over te houden. We schrokken dus even toen we haar vooraan zagen lopen op de eerste klim. Gelukkig liet ze haar daarna dadelijk terug zakken.  De eerste ronde liep voortreffelijk. Daarna volgde haar traditioneel dipje maar ditmaal kon ze naar het einde toe haar wel herpakken en sprintte naar een mooie 7de plaats

Als laatste cross stonden deze van de senioren op het programma. Met Mo Laaraj mikte we op het podium. Maar al van bij de start zagen we dat het zijn dagje niet zou zijn. De mannen waar hij de voorbije veldlopen bijzat vlogen van hem weg. Constant liep hij achter de feiten aan.  Tja, ook die wedstrijden horen er als jonge gast bij. Noem het maar groeipijnen. Ver moest er niet gezocht worden naar de reden van deze off-day. Daar er vorige week geen cross opstond namen we het ervan om een klein trainingskampje van 10 dagen in te lassen.  Blijkbaar was dit nog niet verteert waardoor de benen dik aanvoelde. Maar ook de stress zal wel een rol gespeeld hebben. Vandaag moest ik hem niet bij zijn thuis gaan uithalen. Zijn moeder zou hem brengen. Ze wilde hem eens zien lopen.  Voor haar wilde hij goed lopen. Dit zorgde voor wat extra druk. Maar Mo, uitstel is geen afstel.  


Nog veel te leren

Na de goede wedstrijd in Tongeren stonden Mo, Hendrik en Bo vandaag aan de start van de veldloop in Neerpelt. Voor Bo die eerstejaars schollier ligt op training de focus vooral op snelheid. Dit zorgt er voor dat ze in de 2de helft van de cross door gebrek aan afstandstrainingen telkens een serieuze terugval kent. Maar ze vecht steeds hard om toch elke keer haar grenzen te verleggen.

Mo daarentegen stond vol vertrouwen aan de start. In Tongeren liet hij na een moeilijke zomer zien dat het harde werk stilaan begint te lonen. En vandaag wilde hij dit graag nogmaals bevestigen. Al zeer snel scheidde er 2 lopers zich af van de rest van het peloton. Hier achter nam Mo dadelijk het initiatief. Onder zijn beukwerk vormde zich een groepje van 4 welke zouden strijden voor de 3de plaats. 3 ronden lang bleef Mo sleuren zonder nadenken terwijl op voorhand was afgesproken om even de kat uit de boom te kijken en pas in de laatste 2 ronden toe te slaan. Hij voelde zich sterk maar kreeg plots te kampen met krampen. Weg podium. Toen ik achteraf vroeg waarom hij op een parcour dat niet het zijne was toch zolang het kopwerk bleef doen was zijn antwoord: “als ik beter wil worden moet ik ook mijn grenzen verleggen. Dan moet ik maar durven afzien.”
Misschien een goede ingesteldheid maar met een beetje wedstrijdtactiek zou hij nu niet met lege handen naar huis moeten.

In dit groepje van 4 liep ook Hendrik vanden berk. Hendrik liep een mooie en slimme wedstrijd welke resulteerde in een 4de plaats.


Veldloop Tongeren: Pech houdt Mo van eerste overwinning.

Van bij de start zonderde zich 4 lopers af van de rest van het peloton. De eerste 4 ronden hielden Hendrik Vanden Berk en Wouter Simons afwisselend het tempo in dit groepje hoog terwijl Mo Laaraj vanuit 3de positie alles zeer attentvol gadesloeg. Maar met nog 2 ronden voor de boeg schoof Mo naar voren. Hij voelde zich super en probeerde weg te geraken. Mo nam 15-20m maar Hendrik en Wouter legde zich niet zomaar neer. Ze stribbelde hard tegen. Maar dichterbij komen lukte niet. Mo hield het tempo hoog. Op 300m van het einde gooide Wouter er nog een alles of niets offensief tegen aan. Hij plaatste een versnelling. Hierdoor verraste hij Mo. Wilde zelfs de leiding terug nemen. Mo schrok, maar reageerde dadelijk. Achteraf zou hij zeggen: “Ik had nog wat over gehouden voor de laatste 100m.” Mo nam terug de leiding maar toen sloeg het noodlot toe. In de laatste bocht op 50m van de finish gleed hij weg. Zwaar ontgoocheld bleef hij even liggen op de grond. Hierdoor gaf hij ook de 2de plaats uit handen. Toen hij als 3de over de meet liep zag je de ontgoocheling op zijn gezicht. Maar op de terugweg naar huis was Mo al weer bezig met nieuwe plannen.   

Merci Mo, Wouter en Hendrik voor deze knappe wedstrijd. Het was voor de toeschouwers genieten van het startschot tot de finish.


Dwars door Hasselt: Punk Runners & Punk Joggers

Net als elk jaar stonden er enkele Punk Runners en Punk Joggers aan de start. Voor de joggers is het elk jaar een hoogdag waar al maanden naar uitgekeken wordt. Er wordt zelfs 14 dagen voor de wedstrijd een parcoursverkenning gedaan. En na de wedstrijd gaan we met zijn allen (37personen) gezellig deze dag afsluiten met een etentje. En dan wordt er duchtig gediscussieerd over hun wedstrijd.

Naast de joggers stonden er ook enkele competitielopers aan de start. Zo startte Mo Laaraj en Bo Paps op de 5km.Voor Mo was dit normaal niet gepland. Daar hij pas 4 weken geleden na 14 dagen rust (op vakantie in Marokko) was beginnen te trainen hadden we besloten om als training deel te nemen aan de 15km. De bedoeling was om er te starten aan 17km/u. Maar begin van de week  kwam hij plots af “trainer mag ik niet deelnemen aan de 5km?”  

“Geen probleem, maar hou er dan wel rekening mee dat uw conditie nog verre van goed zal zijn.” Vertelde ik hem.  En vlak voor de start verwittigde ik hem nog eens en vroeg om behouden te starten en pas de gas open te draaien als hij terug de stad inliep.

Mo had goed geluisterd naar mijn raad. Na 1km kwam hij pas als 5-6de door. Gedurende 3km bleef hij op deze plaats lopen tot hij de demerstraat waar ik stond te supporteren inliep. Nu riep ik “Mo, vanaf nu mag je gaan”. Plaats na plaats schoof hij op maar de eerste plaats was te ver weg. Hij moest tevreden zijn met zilver.

Ook Bo liep een mooie wedstrijd. De hele zomer lag haar focus op snelheid. Om tijdens de winter in de crossen haar mannetje te staan besloten we de laatste weken enkele 5km’s in te lassen. Zo ook in Hasselt. Spijtig genoeg moest ze content zijn met de meest ondankbare plaats. Ze viel als 4e net naast het podium.

Daarna was het de beurt aan Hendrik Vandeberk. Hij verdedigde de kleuren van het team op de 10km. Hendrik liep na vele blessures die hem deze zomer teisterde naar een mooie 3de plaats. Een mooie opsteker, ideaal met het ook op de komende veldlopen.

Als laatste wedstrijd stond de 15kmgepland. Na de mooie marathon van Michiel Vanholst hoopte hij om op het podium te staan. Voor de wedstrijd wisten we wel dat het niet makkelijk zou zijn maar hij zou zolang mogelijk meegaan met de kopgroep. Maar  in zijn enthousiasme liep hij zijn eigen voorbij. Motor opgeblazen en dan maar gewoon als 8ste op tempo uitgelopen.  Vlak hierachter liep Mo als 10de over de meet. Zoals hierboven reeds gemeld “gestart als training aan tempo rond 17km/u, de laatste 5km even de gas opendraaien.”


Hoe ouder,hoe zotter

Geregeld spreken we met mijn oud trainingsmakker af. Meestal komen we dan eens samen in 1 of ander restaurant, doen een groepswandeling, gaan Daan & Monica die in Londen wonen en werken bezoeken of gaan samen een weekje rondtrekken in Schotland.  
2 maanden geleden plots een bericht van Daan Thuwis in de Whatsapp groep. "Mannen, in aug ben ik nog eens in België. Misschien kunnen we als oud lopers eens zot doen en deelnemen aan een wedstrijdje?"  
Zulke domme ideeën kunnen alleen maar van Daan komen. En wat doen wij dan? Als kiekens zeggen wij JA. Alleen Wim, de platte, die was slimmer. “Zotten! Ik heb al sinds 2009 niet meer gelopen. Ik doe niet mee, maar zal wel komen kijken om eens goed met jullie te lachen.”
Vandaag was het zover. Voor de start klonk er gevloek. “Thuwis, wat doe je ons toch aan met die domme ideeën”. Ieder van ons zat met twijfels. Gaat het lukken om een 10km fatsoenlijk uit te lopen? Van trainen was de laatste jaren weinig in huis gekomen. Daan en Wilfried proberen om 1x in de week nog eens te gaan lopen terwijl ikzelf het moet stellen met enkel een maandagduurloop met de Punkrunners die dan ook nog geregeld wegvalt door fractievergadering & gemeenteraad. En op dinsdag & donderdag loop ik soms stukjes mee op de piste als ik zie dat Mo en Michiel het op het einde van hun training moeilijk hebben. Dan loop ik bv de laatste 400m mee als ze 1000-den doen, of zal de laatste 200m meespurten. Maar meestal ben ik toch wat aan de luie kant en blijf ik gewoon met mijn chrono aan de kant staan roepen. De tijden dat ik meer dan 300km/week trainde liggen dus ver achter mij.

Voor de start nog vlug een afspraak gemaakt. “De laatste tracteert”. Dadelijk riep Wilfried: “mannen, dat is niet eerlijk. Verdoeme, ik ga het aan mijn rekker hebben” Toen klonk het startschot. Ik ging dadelijk mee met de kopgroep. We waren nog maar 400m weg toen plots Daan en Wilfried riepen: hoi Punker, hierin. Ik keek om en zag dat de eerste 10 lopers even fout zaten. Gelukkig was dit foutje vlug rechtgezet. Alles liep daarna voortreffelijk. Met 5 lopers liepen we voor plaats 3. Ik voelde mij goed tot plots die verdoemde klim. Mijn gebrekkige conditie, mijn 12kg extra gewicht werkte nu tegen. Er viel een gaatje en ik moest de ander 4 lopers laten gaan. Ik hield daarna de 8ste plaats vast tot het einde. 2 min na mij liep Daan over de finish. Hij perste er op het einde zelfs nog een spurtje uit. De uitslover!!! En ook Wilfried deed het voortreffelijk. Met zijn 42min op dit zwaar parcour kon ook hij zeer tevreden zijn.

Na de wedstrijd reden we naar de 24u van Zolder. We gingen er verder sporten maar dit maal wel enkel passief.  Met een goede pint in de hand werden er nieuwe plannen gesmeed. Volgend jaar trouwt Daan. Zijn toekomstige vrouw Monica is afkomstig van Polen. We zullen dus een trouw gaan vieren in het buitenland. Misschien dat we dan een alternatieve biermijl gaan lopen. Alternatief? Ja het bier vervangen we door Vodka.


Een sponsor uit de duizend

Het nieuwe millenium was net begonnen toen ik op een dag passeerde aan de bank. Plots zag ik er de baas uit zijn kantoor stormen. "Rik, heb je even tijd?" riep hij.  Binnen in zijn kantoor stak hij dadelijk van wal. "Zoals je al wel weet volg ik uw sportieve resultaten al jaren. Ik heb hier nu een goede klant die een bedrijf in voedingssuplementen heeft. Is dat niets voor u? Ik zal eens een afspraak regelen". En zodoende reed ik enkele dagen later richting Lummen.
Hier aangekomen stond Kris, de baas van Performance mij reeds op te wachten. Hij was net als ikzelf van Zonhoven afkomstig en zag mij dus geregeld rondlopen. Als dorpsgenoot wilde hij dat ik in de komende jaren het uithangbord werd voor zijn bedrijf. Performance zou mij dan van energiedrank, gelletjes, bidons,…  voorzien.

Ondertussen zitten we nu al 17 jaar verder. Er is veel gebeurt. Kris heeft zijn bedrijf verkocht. Er zijn nieuwe bazen gekomen. Performance verhuisde van Lummen naar Diepenbeek. Het bedrijf werd gevoelig uitgebreid. Maar wat er in die 17 jaar niet veranderd is, is de steun die ik nog steeds geniet. Ook al ben ik ondertussen gestopt als atleet. Nog altijd staan ze voor 100% achter mij en mijn projecten. Ondertussen startte ik als trainer en richtte team Punk Running op. Deze atleten werden op hun beurt ook weer gesteund door Performance. En volgende week op zaterdag 15 april staat er met Herk Loopt voor het eerst een wedstrijd op het programma waar ik als medeorganisator fungeer. Met natuurlijk ook voor dit project de steun van Performance.

Merci Performance voor die 17 schitterende jaren dat ik jullie steun al mag genieten. Op naar nog veel mooie jaren!!!


Runners Service, de loopspeciaalzaak!

Tijdens mijn atletiekcarrière streed ik regelmatig tegen Koen Wilssens. Vooral bergloopwedstrijden waren spannende strijden. Hierna verloren we elkaar wat uit het oog, totdat plots Runners Service, de runningspecialist met winkels in Zwijndrecht, Gent, Zaventem 3 jaar geleden besloot om ook naar Limburg af te zakken.

Sinds de opening van hun winkel in Paal-Beringen (De Weven 7, 3583 Paal-Beringen) is Team Punk Running 1 van de uithangborden van deze speciaalzaak. Dus ben je op zoek naar nieuwe loopschoenen ga er dan zeker langs. Met hun dertig jaar ervaring staan ze u bij in het adviseren van de correcte loopschoenen en het voorkomen en behandelen van (sport)blessures.

Vandaag waren we met het team weer uitgenodigd om een bezoekje te brengen aan de winkel. Geert, Tim, Jelle, Mo, Michiel, Bo en Hendrik. Elk op hun beurt werden ze aan een grondige loopanalyse onderworpen.

http://www.rslab.be/


Overrompeling op de Basvelden

2017 was nog maar net begonnen of ik kreeg al vragen over de Loopcursus.  “jullie gaan toch ook dit jaar een nieuwe loopcursus geven? Er staan nog geen reclameborden in Zonhoven.”

Normaal worden deze in januari op de belangrijkste invalswegen gezet om zodoende de mensen te motiveren om deel te nemen aan onze cursus maar door het wegvallen van de lentejogging konden we dit jaar een maand later starten met onze jaarlijkse cursus.

En zo stond dinsdag dan onze eerste les op het programma. Ik was nog bezig met training geven aan mijn competitielopers toen om 18u30, een half uur voor de start van de cursus al de eerste deelnemers opdaagde. En de groep groeide. De inschrijvingskaartjes vlogen de deur uit.

Om klokslag 19u startte we met een 180tal lopers aan de loopcursus. Eerst een welkomwoordje gevolgd door wat uitleg over hoe de cursus in zijn werk zou gaan.  Hierna klonk het fluitsignaal en zette de groep zich in gang voor de eerste minuut lopen. Het werd een leuke bedoening. Na het lopen sloten we de sessie af met stretchoefeningen en kregen ze allemaal een trainingsschema mee naar huis.

Hopelijk blijven ze de komende 12 weken de weg naar de basvelden vinden en motiveren ze elkaar om door te zetten.  

Wil ook jij nog deelnemen? Kom dan zeker dinsdag langs.


Sponsor Performance stelt nieuw dynamisch logo voor.

Bij Performance staat de wereld niet stil.

Als dynamisch en actief bedrijf evolueren ze constant mee, zowel qua huisstijl als qua productengamma. Als eerste stap, lanceren ze hun nieuwe logo. Dit logo weerspiegelt enkele belangrijke waarden zoals kwaliteit, dynamiek en sportiviteit.

Maar ook hun producten evolueren. Er wordt goed geluisterd naar de noden van de sporters waarna dit omgezet wordt in hun sportdranken,supplementen,...

Kortom een surplus voor de sporter op weg naar zijn streefdoelen.


Ontwerp je eigen kledij

Sinds dit seizoen werkt Punk Running samen met Bioracer. Dankzij Bioracer kan je nu je eigen kledij ontwerpen voor je club/loopgroep. Weg met die saaie loopkledij.

De kleuren, het logo, sponsors toevoegen,… Bijna alles kan. Haal dus maar de creatieve kant in je naar boven en ontwerp je eigen clubuitrusting


Speciaal voor de beginnende lopers – Geloof in jezelf, je kan meer dan je denkt

6 jaar geleden startte ik in Zonhoven met de eerste “loopcursus voor beginners”. Die eerste les vergeet ik nooit. Ik was nog niet zolang gestopt met competietielopen en ging nu lesgeven aan beginners. Het wedstrijdtempo van 20km/u werd vervangen door een loopritme dat minder dan de helft bedroeg. Die eerste dag bestond de training uit enkele malen 1min en 2min lopen. Dat kan toch niet moeilijk zijn dacht ik, dat kon toch iedereen. Maar wat bleek: dit was niet zo evident. Ik hoorde puffen en hijgen. Maar ze hielden vol en stap na stap kwamen we dichter bij ons einddoel. 12 weken later liepen ze allemaal de 6km op de lentejogging. Ze glunderden toen ze de finish overschreden. En niet alleen zij waren in hun nopjes. Ook ik als coach was fier op deze bende die doorgebeten had ook al gingen de eerste lessen zo moeilijk.

Hierna besloten we toe te werken richting de 10km in Dwars door Hasselt. Ook dit avontuur brachten we tot een goed einde. Maar nog was dit voor vele niet het eindpunt. Sommige droomde van een halve marathon of de 20km van Brussel. Frank Reners zag het grootser, hij besloot zijn focus te richten op een marathon. Een schema werd opgesteld. De andere lopers volgde het met argusogen. In juni 2012 liep Frank dan zijn marathon. Hij was net die dag 42jaar en 195dagen oud (marathon is 42km 195m). Met het nodige karakter liep hij zo fier als ne gieter over de finish. Hij liet zien dat mits geduld en rustig opbouwen je van niets naar een marathon kan gaan. Dat als je gelooft in jezelf je meer kan dan je denkt. 
Ondertussen hebben we al 6 jaar een loopcursus gegeven en elk jaar start de eerste les met veel gepuf en gehijg. En elk jaar zie je ze weer glunderen als ze het einddoel bereiken. Elk jaar stappen een deel van deze mensen over naar de Punk Joggers. Sommige om gewoon hun conditie te onderhouden maar er zijn er ook bij die meer willen. Gisteren liepen Frank, Eric en Kelly hun zoveelste marathon, ditmaal deze van Wenen en binnen enkele weken zal een groep van 8 deelnemen aan de Maasmarathon.

Allen zijn begonnen met 1min lopen gevolgd door wandelen, hijgen, puffen en klagen.

Een fiere coach,
Rik Ceulemans


Loopcursus blijft een groot succes.

Gisteren werd het startschot gegeven voor onze 6de “loopcursus voor Beginners”. Bij onze start in 2010 daagde er 50 sportievelingen op.  2 jaar later waren er al meer dan 100 inschrijvingen. Het absolute hoogtepunt telde we in 2014. Toen stopte de teller op maar liefst 204 deelnemers.

Reikhalzend werd er gisteren uitgekeken. De voorbije weken was het weer niet al te fameus. Zou de regen mensen afschrikken? Maar om 19u mochten we toch fier zijn op de opkomst. Voor het 3de opeenvolgende jaar waren we over de kaap van 100 inschrijvingen geraakt.  En ook onze joggers die normaal een half uurtje later trainen waren massaal aanwezig. De meeste zijn ook begonnen tijdens 1 van onze cursussen en wilde door aanwezig te zijn tonen dat met wat doorzettingsvermogen je veel kan.

De cursus startte met een welkomwoordje gevolgd door wat uitleg over hoe de cursus in zijn werk zou gaan.  Hierna klonk het fluitsignaal en zette de groep (135 lopers) zich in gang voor de eerste minuut lopen. Na het lopen sloten we de sessie af met stretchoefeningen.

Binnen 2 dagen vinden ze hopelijk terug de weg naar de basvelden.  

Wil je zelf nog deelnemen? Kom dan zeker langs. De trainingen vinden elke dinsdag en donderdag plaats om 19u op de Basvelden.


Print-vriendelijke versieStuur naar een vriendPDF versie
Inhoud syndiceren
closure
Comments